«ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ…ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ»

«Χριστός γεννάται, δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε. Χριστός επί γης, υψώθητε. Άσατε τω Κυρίω πάσα η γη, και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται».

Τα μεγάλα πράγματα τιμώνται με την σιωπήν. Η πτωχή ανθρωπίνη φύσις ούτε να τα συλλάβη νοερώς ημπορεί, ούτε να τα ανθέξη συναισθηματικώς, διότι και την νόησιν υπερβαίνουν, και ο συναισθηματικός χώρος της καρδίας είναι μικρός. Τα δεχόμεθα μόνον με θάμβος, με έκπληξιν, με θαυμασμόν, με αγάπην. Και μεγάλα πράγματα είναι όσα αναφέρονται εις τον Θεόν και προέρχονται από τον Θεόν. Τα θεία πράγματα έχουν διαστάσεις απείρους, όπως άπειρος είναι και ο δημιουργών αυτά Θεός. Όσον υψηλότερα ευρισκόμεθα, τόσον περισσότερον βλέπομεν και την απειρίαν των θείων πραγμάτων, τόσον περισσότερον και θαμβούμεθα και θαυμάζομεν και αγαπώμεν και μετουσιώνομεν τα βιώματά μας εις ύμνους και δοξολογίας προς τον Θεόν.

π. Σεραφείμ (Zήσης) μοναχός, Η Μασονία & ο διαθρησκ. συγκρητισμός (Α΄)


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017


Τη ΙΓ΄ (13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.    
                                                        
Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην, συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις τους θεούς αυτών· και εκείνους μεν, οίτινες ήθελον δείξει σπουδήν πολλήν εις τούτο το σέβας, να τιμώσι με δόξαν πολλήν και βασιλικά χαρίσματα· τους δε μη πειθομένους να υστερώσι πάσης περιουσίας και να τους παιδεύουν με διάφορα κολαστήρια και επονείδιστον θάνατον. Ήτο όθεν εις όλην την οικουμένην διωγμός μέγας κατά των Χριστιανών, και είχον μεγάλην φροντίδα οι άρχοντες να εξαλείψουν αυτούς τελείως από προσώπου της γης.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Ο όσιος Πέτρος Ο Δαμασκηνός γράφει (Δεύτερον Βιβλίον):

«Εκείνος, που φωτίστηκε, ώστε να βλέπη τις αμαρτίες του, δεν σταματά να θρηνή τον εαυτόν του και τους άλλους ανθρώπους, βλέποντας την τόσην ανοχήν του Θεού και τις τόσες αμαρτίες, που από την αρχή κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε διαρκώς οι  άθλιοι. Απ᾽ αυτό γίνεται ευγνώμων, μη τολμώντας να κατακρίνη κανέναν, από ντροπή για τις πολλές ευεργεσίες του Θεού και τα δικά μας αμαρτήματα…». 

Ώρα για ένα μικρό διάλειμμα....


Τη ΙΓ΄ (13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.

Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην, συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις τους θεούς αυτών·

Γιὰ ὅσους ὀρθοδόξους ἔχουν παιδιά ἢ/καὶ ἀσχολοῦνται μὲ γονεῖς καὶ παιδιὰ ἢ/καὶ χαίρονται τὰ ψυχωφελῆ κινούμενα σχέδια.

Τὰ πρῶτα εἶναι τὰ κατ’ ἐμὲ κορυφαῖα:
«Ἡ Παναγία τοῦ Τιχβίνσκ»:   https://www.youtube.com/watch?v=dtRple9YoJY
«Ὁ δικός σου σταυρός»:   https://www.youtube.com/watch?v=6pxHZjIK3t8
«Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιλογή μου»:   https://www.youtube.com/watch?v=0TW_g7RIk5k&t=241s
 «Περεσβέτ καὶ Ὀσλιάμπια»:   https://www.youtube.com/watch?v=RSnhZxwJUiU
Ἅγιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ:   https://www.youtube.com/watch?v=Bw8UOvz9Y3o
Ἅγιος Γεράσιμος Ἰορδανίτης:   https://www.youtube.com/watch?v=5rXTun6QT2o
Απόστολος Παῦλος:   https://www.youtube.com/watch?v=z83Eg86KGfw&t=9s
Τὸ ἐν Χώναις θαῦμα τοῦ Ἀρχαγγέλου:   https://www.youtube.com/watch?v=ijP7iCC6bAc&t=18s

Τη ΙΒ΄ (12η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου ΙΩΑΝΝΟΥ Μητροπολίτου Ζιχνών και Κτίτορος της Ιεράς και Σεβασμίας Μονής του Τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, της κατά το Μενοίκιον όρος κειμένης.

Ιωάννης ο Θεοφόρος Πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους Ανδρονίκου Β΄ του Παλαιολόγου, του ευσεβούς βασιλέως και αυτοκράτορος των Χριστιανών του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 1282- 1328, έφθασε δε και εις τους χρόνους του Ανδρονίκου Γ΄,  (1328- 1341) εγγόνου του προηγουμένου. Οι γονείς του υπήρξαν πιστοί και ευσεβείς Χριστιανοί, πριν όμως ο παις φθάση τα δύο έτη της ηλικίας του απέμεινεν ορφανός, στερηθείς των γονέων του. Τότε ο από τον πατέρα αυτού θείος, Μοναχός ων, ονόματι Ιωαννίκιος, έλαβεν αυτόν εις το κελλίον του και αναθρέψας επιμελώς και διδάξας τα ιερά γράμματα και παιδεύσας τας πνευματικάς νουθεσίας, τον εκούρευσε Μοναχόν και τον είχε μαζί του, εκπαιδεύων αυτόν και εις τον μονήρη βίον.

ο π. Θεόδωρος Ζήσης στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ TV για την ψευδοσύνοδο


Τη ΙΒ΄ (12η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων του Ιερομάρτυρος.

Αλέξανδρος ο των Ιεροσολύμων Αγιώτατος Αρχιεπίσκοπος, εχρημάτισε πρώτον Βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων Ναρκίσσου (185-213), διότι εκείνος ήτο πολύ γέρων, τελευτήσας εις ηλικίαν 116 ετών. Μετά δε τον εκείνου μαρτυρικόν θάνατον (213) εψηφίσθη υφ΄ όλων των Επισκόπων Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων, ευρίσκετο δε εις τον θρόνον μέχρι των ημερών του ασεβεστάτου Δεκίου, όστις εβασίλευεν εις την παλαιάν Ρώμην κατά τα έτη σμθ΄-σαν΄ (249-251). Τότε ο τύραννος εκείνος εκίνησε μέγαν κατά των Χριστιανών διωγμόν και έστειλε προσταγάς βασιλικάς εις πάσαν χώραν, δια των οποίων προσέταξε να καταναγκάζωνται οι Χριστιανοί όπως θυσιάζωσιν εις τα είδωλα και όσοι δεν πείθονται εις τούτο να τιμωρώνται πρώτον με δεινάς τιμωρίας και έπειτα να στερώνται και της ζωής ταύτης με οδυνηρόν θάνατον.

Όμορφος κόσμος, ηθικός… -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Μοσκοβισί, Ντάισεμπλουμ, Ρέγκλινγκ εγκωμίαζαν προχθές τους δικούς μας για την άμεση ολοκλήρωση της «τεχνικής συμφωνίας». Δεν παρέλειψαν βεβαίως μαζί με τους επαίνους να επιδείξουν και το σκληρό τους πρόσωπο υπενθυμίζοντας τον σημαντικό όγκο των προαπαιτουμένων που πρέπει να ικανοποιηθούν τα μισά πριν από τα Χριστούγεννα και τα άλλα αμέσως μετά. Αυτά από 100 τα ανέβασαν αισίως στα 110! Είναι τα βαρίδια με τα οποία φόρτωσαν τα συνήθη ελληνικά υποζύγια. Για τον πολίτη μένει να σιγοτραγουδά προς τους περιβόητους «θεσμούς»: «Ό,τι είχα και δεν είχα μου τα μάσησες/και μπατίρη στο φινάλε μ’ απαράτησες»!

Τη ΙΒ΄ (12η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΥΝΕΤΟΥ.

Συνετός ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σο΄ - σοε΄ (270-275), Αναγνώστης υπάρχων της των Ρωμαίων Εκκλησίας, προβεβλημένος υπό του Αγίου Πάπα Σίξτου. Βλέπων δε τον Αυρηλιανόν να προσφέρη εις τα είδωλα θυσίας, συνδιελέχθη μετ΄ αυτού και περιπαίζων αυτόν, υπεσχέθη να θυσιάση και αυτός. Επειδή όμως κληθείς προς τούτο δεν ήθελε να θυσιάση, αλλ΄ εφανερώθη ότι δι΄ εμπαιγμόν μόνον είπε τον λόγον, δέρεται με βούνευρα τόσον πολύ, ώστε εβάφη από τα αίματα όλη η πέριξ αυτού γη.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΩΝ ΦΟΡΕΩΝ -- ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΠΑΜΜΕΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΣ
11.12.2017

Ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχουμε τονίσει, ἔχουμε ὡς ἀρχὴ καὶ θέλουμε καὶ πρέπει νὰ παραμείνουμε εἰς αὐτὴ τὴν ἀρχή, νὰ μὴ εἴμεθα ἐγωιστές, ἀλλὰ νὰ προβάλλουμε καὶ σκοπούς, δραστηριότητες καὶ προοπτικὲς καὶ ἄλλων φορέων, διὰ σπουδαιότατα κοινωνικά, Ὀρθόδοξα καὶ ἐθνικὰ, ὡς παραδείγματος χάριν τὸν ὑπέρτατον ἀγῶνα τῶν Παμμακεδονικῶν ὀργανώσεων Ἀμερικῆς κλπ.

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πιστεύω πως ο Άγιος Σπυρίδων δε θα μείνει με σταυρ...":

Τι κρίμα...δεν αξίζουν στον π. Νικόλαο ούτε στον π. Θεόδωρο τέτοιες ενέργειες.. πολύ κρίμα!!! Στεναχωρήθηκα και μόνο που το διάβασα, φαντάζομαι πόσο πικράθηκαν εκείνοι, αλλά ξέρει ο Θεός... Δεν ξέρω αν έχουν δίκιο ή άδικο για τη στάση που τηρούν, ειλικρινά δεν έχω τη δική τους σιγουριά, κάποτε και εγώ πίστευα πως αυτός (η αποτείχιση) ήταν ο σωστός, ο μόνος δρόμος, αλλά τώρα δεν γνωρίζω... Ναι στη θεία λειτουργία ακούγεται τον ορθοτομούντα τον λόγο της αληθείας, κακώς κατ' εμέ, ναι συμφωνούμε οι περισσότεροι πως δεν πρέπει να υπάρχουν άλλοι νεωτερισμοί στην εκκλησία, όμως δεν υπάρχει και το κατ' οικονομία..;  Πως μπορώ να αγνοήσω τα πρόσωπα κάποιων ιερέων που μνημονεύουν ακόμη αλλά έχουν ενεργή τη Χάρη του Θεού μέσα τους και αυτό βγαίνει και προς τα έξω ή κάποιους αγίους όπως ο Εφραίμ στην Αριζόνα κ.α.; Ελπίζω να δώσει ο Θεός να ξεκαθαρίσει το τοπίο, πολύ θολούρα έχει πέσει βρε παιδάκι μου!

***
Αγαπητέ ανώνυμε, πως γνωρίζεις ότι ο πολυσέβαστος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, μνημονεύει τους Οικουμενιστές;
***
Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ανώνυμος άφησε έ...":

Εάν είχε κάνει διακοπή δε θα είχε μαθευτεί..; Θέλω να πω γνωρίζω ανθρώπους που τον έχουν γνωρίσει, μου έχουν επιβεβαιώσει πως πρόκειται όντως για άγιο άνθρωπο αλλά δεν μου έχουν αναφέρει κάτι για διακοπή και κάτι έχω ακούσει από ομιλία του γέροντος Αγάθωνα πως όταν ο ίδιος θέλησε να διακόψει ο Εφραίμ της Αριζόνας δεν τον άφησε, αν είμαι λάθος παρακαλώ κάθε πληροφορία είναι χρήσιμη...
***
Αδελφέ, ήμουν πνευματικό τέκνο του Γέροντα Εφραίμ του Αριζονίτη έως το 2001. Μετά την υποδοχή του Πάπα στην αγιοτόκο Ελλάδα μας, έκανα αποτείχιση. Η οικογένεια μου-εκτός της συζύγου μου που κοιμήθηκε εν Κυρίω-συνεχίζει να ακολουθεί τον Γέροντα Εφραίμ. Τελευταία, τον Ιούλιο του 2016, τα τέκνα μου πήγαν πάλι στην Αριζόνα για να δούν τον Γέροντα Εφραίμ, αλλά εστάθη αδύνατον να έχουν κάποια επαφή μαζί του. Εκ των υστέρων μάθαμε από πηγή άριστα γνωρίζουσα, ότι είχε φύγει σε άλλο μέρος χωρίς ο κόσμος να πληροφορείται για την τοποθεσία. Τώρα η Αδελφότητα του Μόντρεαλ "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ"- όλοι τους πνευματικά τέκνα του Γέροντα Εφραίμ -  με πληροφορούν ότι ο Γέροντας Εφραίμ είναι στο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα αλλά δεν είναι παρών στην Θεία Λειτουργία, ούτε στην τράπεζα όπως πάντα συνήθιζε, ούτε εξομολογεί κανέναν. 
Νάσαι πάντα καλά, καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!

Εν Χριστώ,
Κωνσταντίνος Αργυρακόπουλος

****

ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΔΡΑ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

«᾿Ετέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ» (Λουκ. 2,11) ἀνήγγειλαν οἱ ἄγγελοι στούς ταπεινούς βοσκούς τῆς Βηθλεέμ. Τό ἴδιο ἄγγελμα ἀπευθύνεται σέ κάθε ἄνθρωπο τῆς γῆς, ἀφοῦ γι᾿ αὐτό κατέβηκε στή γῆ, ἔλαβε ἀρχή ὁ ἄναρχος καί σάρκα ὁ ἄσαρκος Θεός· γιά νά χαρίσει στόν ἄνθρωπο τήν λύτρωση, τήν σωτηρία. ῾Ωστόσο, εἶναι ἀλήθεια διαπιστωμένη, πού καθημερινά καί πολλαπλά ἐπιβεβαιώνεται ὅτι εἶναι ἀνησυχητικά πολλοί οἱ ἀλύτρωτοι, οἱ ἄνθρωποι, πού παραμένουν μακριά ἀπό τήν σωτηρία. Αὐθόρμητο καί εὔλογο ἀνεβαίνει στά χείλη μας τό ἐρώτημα· τάχα γιατί; ῾Η ἀπάντηση ἀποκαλύπτει πολλές καί βαθειές αἰτίες, ὅσο βαθειά καί πολυποίκιλη εἶναι ἡ ἀνθρώπινη ψυχή, ὅσο πλατειά καί ἀνερμήνευτη εἶναι ἡ ἐλευθερία, τήν ὁποία ὁ Θεός ἀναγνωρίζει στό πλάσμα του. Θά ἐπισημάνω μόνο μία —θεμελιακή, κατά τή γνώμη μου— αἰτία, πού καθιστᾶ ἐπίπονο καί γι᾿ αὐτό ἀνεπιθύμητο τόν δρόμο πρός τήν πολυπόθητη σωτηρία. Καί θά μιλήσω παραβολικά.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ


O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Προπατόρων, Σπυρίδωνος Τριμυθούντος.

Τη ΙΒ΄ (12η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Επισκόπου Τριμυθούντος της εν Κύπρω, του Θαυματουργού.              

Σπυρίδων ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, της οικουμένης το καύχημα και των πιστών το αγλάϊσμα, ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306- 337) και του υιού αυτού Κωνσταντίου (337-361), κατήγετο δε εκ της περιφήμου νήσου Κύπρου. Τοσούτον δε η αρετή και τα ένθεα του Αγίου τούτου κατορθώματα την οικουμένην κατηύγασαν, ώστε δεν πρέπει να μείνη κανείς Χριστιανός όστις να μη γνωρίση εν πάση λεπτομερεία τον Βίον του. Ο Θεοφόρος ούτος Πατήρ είναι εκείνος, όστις λαβών μέρος εις την εν Νικαία Αγίαν Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον εποίησεν ενώπιον πάντων των απαρτιζόντων αυτήν Αγίων Πατέρων το μέγα εκείνο και υπερφυές θαύμα της κεραμίδος, δια του οποίου τον μεν φιλόσοφον του Αρειανισμού κατέβαλε, τας δε αληθείας της Ορθοδόξου ημών Πίστεως εκράτυνεν.

Βυζαντινοί Ύμνοι Χριστουγέννων - Byzantine Christmas Hymns


Τη ΙΑ΄ (11η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ.

Αβραάμ του μακαρίου Προπάτορος αι υποθέσεις είναι γνωσταί τόσον εις τους σοφούς, όσον και εις τους ιδιώτας Χριστιανούς, καθ΄ ότι η Βίβλος της Γενέσεως, την οποίαν συνέγραψεν ο Προφήτης Μωϋσής και ήτις περιέχει ταύτας αναγινώσκεται εις επήκοον πάντων των Χριστιανών εις την Εκκλησίαν, κατά τας νηστευσίμους ημέρας της Αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής. Όθεν εκ της Βίβλου εκείνης μανθάνουσιν όλοι, ότι ο Προπάτωρ ημών Αβραάμ κατήγετο από την χώραν των Χαλδαίων και ήτο εθνικός (του έθνους των Χαλδαίων όντος προγενεστέρου του των Ιουδαίων), έχων πατέρα ειδωλολάτρην, τον Θάρραν. Πλην καίτοι εκ τοιούτου ειδωλολάτρου καταγόμενος ο θείος Αβραάμ, δεν έλαβεν όμως εκ τούτου κανέν εμπόδιον εις διάγνωσιν του αληθούς Θεού· αλλ΄ εάν είναι πρέπον να είπωμεν και κάτι το παράδοξον, ο μέγας Αβραάμ και εξ αυτής ακόμη της ειδωλολατρίας ωδηγήθη εις το να γνωρίση τον αληθή Θεόν.

Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος


Τη ΙΑ΄ (11η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΛΕΟΝΤΙΟΥ του εν τη Αχαϊα.

Λεόντιος ο Όσιος Πατήρ ημών έζη κατά τους χρόνους των τελευταίων Παλαιολόγων (Κωνσταντίνος ΙΑ΄ 1449-1453) και τους μετέπειτα χρόνους, ήτο δε από την Πελοπόννησον, εκ της πόλεως Μονεμβασίας. Οι γονείς του ήσαν πλούσιοι, θεοφιλείς και επίσημοι της πατρίδος των, μάλιστα δε ο πατήρ αυτού, Ανδρέας ονόματι, ήτο εξουσιαστής όλης της Πελοποννήσου, της οποίας την εξουσίαν είχεν εμπιστευθή εις αυτόν ο ευσεβής βασιλεύς Ανδρόνικος· ήτο δε και εις την πατρίδα του λαμπρός και εις τους βασιλείς αγαπητός. Εκ τοιούτων λοιπόν ευγενών γονέων γεννηθείς ο ευλογημένος Λέων (τούτο ήτο το κοσμικόν του όνομα) και τοιαύτας καλάς αρχάς έχων, ανετρέφετο από τας πρώτας αρχάς της ηλικίας του με ευγενικά και χρηστά ήθη·

Εισβολή τούρκων εθνικιστών στην Αγιά Σοφιά (ΒΙΝΤΕΟ)

Εισβολή στην Αγία Σοφία πραγματοποίησαν την Δευτέρα, τούρκοι εθνικιστές, διαμαρτυρόμενοι για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τον αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ. Η αστυνομία της Κωνσατντινούπολης προχώρησε σε  προσαγωγές ατόμων που εισέβαλαν στη Αγία Σοφία, ενώ πρέπει να σημειωθεί .

Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα, πρόκειται για οπαδούς της ακροδεξιάς οργάνωσης Alperen - παρακλάδι των Γκρίζων Λύκων - οι οποίοι εισήλθαν στην Αγία Σοφία για να πραγματοποιήσουν εκεί την προσευχή τους και να αντιδράσουν με αυτό τον τρόπο στην αναγνώριση, εκ μέρους των ΗΠΑ, της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ.

Τη ΙΑ΄ (11η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΜΕΙΡΑΚΟΣ και διήγησις πάνυ ωφέλιμος.

Μείραξ ο μακάριος Μάρτυς του Χριστού ήτο Αιγύπτιος, γεννηθείς εκ γονέων Χριστιανών εις πόλιν ονομαζομένην Τενεσή, βαπτισθείς δε ανετρέφετο και εξεπαιδεύετο υπό των γονέων του με την αμώμητον και καθαράν πίστιν του Χριστού. Ύστερον όμως, από μικρόνοιαν και κουφότητα, ηπατήθη υπό του διαβόλου και προσελθών εις τον εκεί Αμιράν, ηρνήθη, φεύ! την πίστιν του Χριστού· και όχι μόνον τούτο, αλλά και την ζώνην του κόψας και τον Σταυρόν πατήσας, έλαβε την μάχαιραν εις τας χείρας και ηλάλαζε την ελεεινήν εκείνην φωνήν· «Από σήμερον είμαι πλέον Αγαρηνός και όχι Χριστιανός». Όθεν επί έτη τινά έχαιρε τιμάς και δόξαν, πλησίον εις τον Αμιράν και τους μετ΄ αυτού, χωρίς να φροντίζη τελείως δια την σωτηρίαν του. Οι δε γονείς του, τούτο μαθόντες, δεν έπαυον παρακαλούντες τον Θεόν ίνα μεταβάλη την γνώμην του υιού των. Όθεν βλέπων ο Θεός την αγαθήν προαίρεσιν και επίμονον αυτών παράκλησιν, εκίνησε την καρδίαν του υιού αυτών εις μετάνοιαν.

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς 2-7-16: Η ψευδοσύνοδος της Κρήτης πιο Αιρετική της σύνοδου Φερράρας Φλωρεντίας



Ο telemaxos doumanis άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς 2-7-16: Η ψευδοσύνοδος της ...":

Για την εγκύκλιο του 1920? Για το 1924? Για την ίδρυση του Π.Σ.Ε.?  Για την άρση της ακοινωνησίας αναθεμάτων του πάπα? Για την Ασίζη Ιταλίας? Καμπέρα? Για το Μπαλαμάντ του Λιβάνου? Γιατί δεν μας λέγει τίποτα ο λαλίστατος Τρικαμηνάς? Μήπως διότι θίγεται η <> του ??  Η σύνοδος της Φλωρεντίας είχε να κάνει μόνο με τον πάπα, όλα τα παραπάνω έχουν να κάνουν με το σύνολο των αιρετικών -ειδωλολατρών! Το Κολυμπάρι ήταν ένα ακόμα λιθαράκι στην παναίρεση που υπηρετούσε τόσα χρόνια ο πατέρας!! Και πως αφού κατήγγειλε την σύνοδό του για αίρεση και << αποτειχίστηκε >> από αυτήν, δέχθηκε την ποινή που του επέβαλε? και κατέφυγε στον Αρτέμιο για αποκατάσταση ?? ΩΩΩ! ΤΟ ΜΕΓΑΛΙΟ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ  Ή ΜΗΠΩΣ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ??

Τη ΙΑ΄ (11η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, οι Άγιοι Μάρτυρες ΑΕΙΘΑΛΑΣ και ΑΚΕΨΕΗΣ ξίφει τελειούνται.

Αειθαλάς και Ακεψεής οι Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο εκ της Περσίας εκ πόλεως καλουμένης Αρβήλ. Και ο μεν Αειθαλάς ήτο ιερεύς των ειδώλων, εγένετο δε κοινωνός της εις Χριστόν πίστεως δια τον λόγον ότι και μόνον ως εσκέφθη να υπάγη εις τον Επίσκοπον των Χριστιανών, ευθύς ιατρεύθη εκ της ασθενείας, από την οποίαν έπασχεν, ήτις ήτο ρύσις αίματος. Μαθών λοιπόν και κατηχηθείς υπό του Επισκόπου την εις Χριστόν πίστιν, επανήλθεν εις την ιδικήν του πόλιν, ίνα γίνη και εις τους άλλους διδάσκαλος της ευσεβείας. Επειδή δε διεβλήθη ως Χριστιανός εις τον της πόλεως άρχοντα και ωμολόγησε τον Χριστόν, έκοψαν το ωτίον του και έρριψαν αυτόν εις την φυλακήν. Ο δε Άγιος Ακεψεής ήτο Διάκονος και συλληφθείς ωμολόγησε την ευσέβειαν. Όθεν δέρεται ανηλεώς και στέλλεται ομού με τον Αειθαλάν εις τον αρχιμάγειρον του βασιλέως (ήτο δε ο αρχιμάγειρος αξίωμα μέγα παρά Πέρσαις)· ο δε αρχιμάγειρος παρουσιάζει αυτούς εις τον βασιλέα, έμπροσθεν του οποίου, κηρύξαντες τον Χριστόν, αμφότεροι απεκεφαλίσθησαν και ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του Μαρτυρίου. 

Αυτοκτονούμε!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2016
17 .310 .000, (δεκαεπτά  εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες) ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από εκτρώσεις!!!
Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.
 Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων με περίπου 3.000. 000 μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.
 Και τώρα με την  σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.
Αυτοκτονούμε!!!
***
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Αυτοκτονούμε!!!":

Μια σιωπηρή αυτοκτονία δυστυχώς! Αλλά η φύση δε περιμένει, όλα τα αντικαθιστά! Αυτοκτονείτε εσείς, αναπληρώνεται ο πληθυσμός με αλλογενείς. Η Τουρκία τις αρχές του εικοστού αιώνα είχε 13.000.000 πληθυσμό και η Ελλάδα 5.000.000 σήμερα ο συσχετισμός είναι αποκαρδιωτικός, 70.000.000 οι Τούρκοι και οι Έλληνες μόλις και μετά βίας 11.000.000.

Τη ΙΑ΄ (11η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΛΟΥΚΑ του Νέου Στυλίτου

Λουκάς ο θαυμάσιος ούτος Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους των βασιλέων Ρωμανού Α΄ του Λεκαπηνού (920-944) και Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογεννήτου (913-959), υιού Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού, γαμβρού δε του Ρωμανού. Επατριάρχευε δε τότε ο Θεοφύλακτος (931-956), υιός γνήσιος του αυτού βασιλέως Ρωμανού. Κατήγετο δε ο Όσιος εκ της Ανατολής υιός ων Χριστοφόρου και Καλής. Ότε λοιπόν εκινήθη κατά τον καιρόν εκείνον ο κατά των Βουλγάρων πόλεμος, τότε η προσταγή των βασιλέων εβίασε και τον Όσιον τούτον να υπάγη εις τον πόλεμον· όθεν συγκροτηθέντος του πολέμου και πολλών μυριάδων ανθρώπων πεσόντων, ούτος ελυτρώθη υπό της θείας Προνοίας. Μετά την θαυμαστήν εκείνην σωτηρίαν του έγινεν ο Όσιος Μοναχός·

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ (ALSO SPRACHT EIN BISCHOF)

 

Του  Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου
Οδυνηρή έκπληξη με περίμενε και θλίψη πολλή, διαβάζοντας το τέλος του άρθρου του Σεβασμιώτατου Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ που τιτλοφορείται «Σατανικοί άνθρωποι…» (Ρομφαία 10.12.). 

Το κείμενο αναφέρεται στην ευαγγελική περικοπή για τη θεραπεία της συγκύπτουσας. Γιατί ομιλώ περί οδυνηρής εκπλήξεως και συνάμα θλίψεως πολλής; 

Διαβάστε μόνοι σας το κείμενο: «Άνθρωποι του σατανά είναι κι όσοι υβρίζουν και κακολογούν τους Μακαριώτατους Προκαθημένους μας και μάλιστα τον Παναγιώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη και τις σημαντικές αποφάσεις της ιστορικής πλέον Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης». 

Με απλά λόγια ο Σεβασμιώτατος αποφαίνεται, εν ωμοφορίω και επιτραχηλίω, ότι είναι σατανοκίνητοι (άνθρωποι του σατανά) όσοι:

1.) Υβρίζουν και κακολογούν τους Μακαριώτατους Προκαθημένους, δηλαδή τους 10 Προκαθημένους που υπέγραψαν τις διαβόητες αποφάσεις του Κολυμβαρίου και ιδιαιτέρως τον Οικουμενικό Πατριάρχη, και, 

2.) Υβρίζουν και κακολογούν τις αποφάσεις των εν τω Κολυμβαρίω συνέλθόντων. 

Δεν πρόκειται να ανταποδώσουμε τα πυρά διά δύο λόγους:

1.) Διότι είναι απελπιστικά άσφαιρα και μάλιστα ούτε ο κρότος τους δεν αγγίζει το ακουστικό μας σύστημα, και, 

2.) Το κυριότερο, το Ευαγγέλιο δεν επικροτεί την ανταπόδοση. 

Θα επιθυμούσαμε, παρά ταύτα, να θέσουμε ενώπιον του Σεβασμιώτατου τα πιο κάτω: Για ποίες ύβρεις και ποιες κακολογίες ομιλεί; Αν θεωρεί ύβρεις και κακολογίες την απόρριψη των αποφάσεων του Κολυμβαρίου από τις Εκκλησίες της Αντιοχείας, της Γεωργίας, της Ρωσσίας και της Βουλγαρίας, του συνιστούμε μόνο να μελετήσει τους λόγους για τους οποίους η εν Βουλγαρία Εκκλησία δεν παρέστη στη Σύναξη του Κολυμβαρίου και για ποιους λόγους ΔΕΝ προσυπογράφει, ούτε υιοθετεί τα εκεί κακώς θεσμοθετηθέντα. 

Αν κάνουμε τις πράξεις τελικά βιαστήκατε να παραχωρήσετε στον Σατανά το 71% των απανταχού Ορθοδοξων!!! (Αφήνουμε όλους εκείνους τους πιστούς όλων ανεξαιρέτως των Ορθόδοξων  Εκκλησιών, που δεν θέλουν ούτε ν’ ακούσουν για την αντορθόδοξη και μη παραδεκτή Σύναξη του Κολυμβαρίου).

Καλύτερα, Σεβασμιώτατε, να ομιλείτε και να χρησιμοπιείτε τον κάλαμο όταν έχετε τι κρείττον της σιγής. Τίποτε άλλο. Όσον αφορά δε τη θέση σας για τις «σημαντικές και ιστορικές αποφάσεις» του Κολυμβαρίου ένα μόνο σας υπενθυμίζω: Ποία σχέση έχει με την Ορθόδοξη εκκκλησιολογία το αλήστου μνήμης άρθρο έξι (το οποίο και σεις, μαζί με άλλους πέντε Κυκκώτες επισκόπους προσυπεγράψατε); 

Από του αιώνος ουκ ηκούσθη ότι έχουμε την ΜΙΑΝ (Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν) Εκκλησίαν [όπως ορίζει το Σύμβολο της Πίστεως] και από την άλλη «ετερόδοξες Εκκλησίες και ομολογίες». Έχετε, επιτέλους, αντιληφθεί ότι περιφρονήσατε και καταπατήσατε σκαιότατα την απόφαση της Γ΄ Οικουμενικής Σύνόδου για το αναλλοίωτο του Συμβόλου; Ποιοι είστε σεις που θα τροποποιήσετε την πίστη, πράγμα απαγορευμένο καθαρά και απόλυτως από τους θείους Πατέρες μίας όντως αυθεντικής Οικουμενικής Συνόδου; 

Όταν ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός ζήτησε από τους Πατέρες της Ε΄ Οικουμενικής Συνόδου να τροποποιήσουν το άρθρο του Συμβόλου που λέγει «και Μαρίας της Παρθένου» μετατρέποντας το ώστε να λέγει: «και Μαρίας της αειπαρθένου» συνάντησε την σταθερή και απόλυτη άρνησή τους και ανέκρουσε πρύμναν. 

Το μόνο που σας μένει είναι να αποσύρετε την υπογραφή σας από τα αντορθόδοξα κείμενα του Κολυμβαρίου. Γι’ αυτό αφήστε τις πιο πάνω κουβέντες, που καθόλου δεν περιποιούν τιμήν σε σας.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...
Ωραία η απάντηση στα γραφόμενα του Μητροπολίτη Ζυμπάμπουε, πλην όμως δεν έχουν έτσι ακριβώς τα πράγματα όπως αναφέρονται, Η Εκκλησία της Ρωσίας και η Εκκλησία της Αντιόχειας δεν αποδέχθηκαν τον Πανορθόδοξο χαρακτήρα της "Συνόδου" του Κολυμπαρίου και τις Αποφάσεις της, διότι αυτές δεν ελήφθησαν με ομοφωνία, ούτε τις κατεδίκασαν, ούτε τις χαρακτήρισαν ως Αιρετικές, ολικά ή μερικά, Αποφάσεις. Επίσης οι Εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας διαφώνησαν και ως προς την έλλειψη της ομοφωνίας, αλλά έθεσαν στις Συνοδικές Αποφάσεις τους για την "Σύνοδο" του Κολυμπαρίου και αντιρρήσεις, που αφορούν και δογματικά θέματα. Παρόλα αυτά ούτε και οι δύο αυτές Εκκλησίες χαρακτήρισαν την "Σύνοδο" του Κολυμπαρίου ως Αιρετική ή φιλαιρετική, ούτε προέβησαν καμμία από τις 4 τοπικές Εκκλησίες, είτε μεμονωμένα, είτε ομαδικά, σε καταδίκη της "Συνόδου" της Κρήτης, αντιθέτως Κοινωνούν ακώλυτα με τις 10 Τοπικές Εκκλησίες που συμμετείχαν και αποδέχθηκαν τις Αποφάσεις της "Συνόδου" του Κολυμπαρίου, διακηρύσσοντας με αυτό τον τρόπο, στην πράξη, ότι η "Σύνοδος" του κολυμπαρίου δεν πάσχει στο Δογματικό μέρος, είναι δηλαδή Ορθόδοξη Σύνοδος. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για μεμονωμένους Ορθόδοξους Ιεράρχες, που δημοσίευσαν κριτική της "Συνόδου"της Κρήτης θέτοντας και αντιρρήσεις επί σοβαρών Δογματικών και Κανονικών θεμάτων στις Αποφάσεις της και εκείνοι ομοίως Συγκοινωνούν ακώλυτα με εκείνους που ουσιαστικά κατηγορούν, αναιρώντας στην πράξη, τα όσα καταγγέλουν ακόμη και για Δογματική εκτροπή. Όλα αυτά τα πραγματικά γεγονότα, είναι φυσικό να δίνουν το ηθικό δικαίωμα στον Μητροπολίτη Ζυμπάμπουε και σε κάθε ομόφρονά του, ανώτερο ή κατώτερο ιεραρχικά, να ισχυρίζεται όλα αυτά που γράφει, ή κάποιοι άλλοι, ακόμη χειρότερα, να επαίρονται για αυτή την άμεση ή έστω έμμεση αποδοχή της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου από το σύνολο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

 http://trelogiannis.blogspot.ca/2017/12/also-spracht-ein-bischof.html

Πιστεύω πως ο Άγιος Σπυρίδων δε θα μείνει με σταυρωμένα χέρια... -- Του π. Νικολάου Μανώλη

Εν όψει της Πανηγύρεως του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας



Του π. Νικολάου Μανώλη
Τη Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2017, εκδιώχτηκα από τους μητροπολιτικούς της Ι.Μ. Θεσσαλονίκης, παρουσία αστυνομικών, με μια κλούβα της αστυνομίας πίσω από το Ναό και καμιά δεκαριά μηχανές της ομάδας “Ζ” ή κάποιας άλλης αστυνομικής μονάδος. Σκοπός τους να μην αναλάβω εφημερία και λειτουργήσω στον Ναό που ήμουν και είμαι νόμιμος και μόνιμος εφημέριος! Διεκπεραιωτής της μητροπολιτικής μήνις εναντίον μου, ο μέχρι πρότινος αρχιερατικός επίτροπος της μητρόπολης και προϊστάμενος των Ι.Ν. Αγ. Κυρίλλου και Μεθοδίου και του πολιούχου αγίου Δημητρίου, αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Αθανασίου. Ψευδόμενος μάλιστα ανακοίνωσε μέσα στο Ναό εκείνη την ημέρα, πως είμαι αποσυνάγωγος και πως όσοι πιστοί με ακολουθούν αποτελούν παρασυναγωγή! 
Μια εβδομάδα πριν, την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου, κατά τη θεία Λειτουργία της Κυριακής της Απόκρεω, ανακοίνωσα στο εκκλησίασμα του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας, την απόφασή μου να διακόψω το μνημόσυνο του μητροπολίτου μου από τις ιερές ακολουθίες. Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, αποδεχόμενος τις αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, προμοτάροντάς τες με αναίδεια, ως εν δυνάμει αιρετικός, κήρυττε “γυμνή τη κεφαλή”  την παναίρεση του Οικουμενισμού. Σε αυτήν την αντορθόδοξη ενέργεια, ύψωσα τείχος, αντιστάθηκα στην προπαγάνδα του, διαχωρίζοντας τη θέση μου από τις κακοδοξίες του, σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες. Η διακοπή μνημοσύνου ή αλλιώς αποτείχισή μου από την αιρετίζοντα επίσκοπο, έφερε μεγάλη αναστάτωση στην μητρόπολη. Βόμβα νετρονίου να έπεφτε, λιγότερο πανικό θα προξενούσε… Η δήλωσή μου πως κόβω την πνευματική κοινωνία με τον κ. Άνθιμο, αιφνιδίασε το μητροπολιτικό περιβάλλον. Οι μητροπολιτικοί, στην πορεία, μεταχειρίστηκαν όλα τα μέσα ώστε να προβούν στην αντιπατερική και παράνομη δικαστική δίωξή μου.
Την ερχόμενη Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου  2017, που πανηγυρίζει ο Ναός μου, δε θα λάβει μέρος στις ακολουθίες ο νόμιμος ιερέας του ναού (που κατά την μητρόπολη βρίσκεται σε ακοινωνησία) αλλά θα παραστούν οι διώκτες του μετά πλειάδας κληρικών της μητρόπολης. Φαίνεται πως θα παραστούν, όσοι, για την δίωξή μου, τιμήθηκαν από την μητρόπολη και τη διοικούσα Εκκλησία. Ο μεν πρωτοσύγγελος π. Στέφανος Τόλιος, στεφανωμένος από της Εκκλησία για το τελευταίο έργο του στη Θεσσαλονίκη (προήδρευσε στο επισκοπικό δικαστήριο εναντίον μου), έγινε μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου· ο δε αρχιερατικός επίτροπος αρχιμ. Ιάκωβος, προήχθη σε πρωτοσύγκελο της μητρόπολης. Οι διώκτες προάγονται και οι παραδοσιακοί αγωνιστές υπέρ της Ορθοδοξίας, τιμωρούνται και διώκονται…
Μαθαίνω πως στην πανήγυρη θα χοροστατήσουν ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και ο πρώην πρωτοσύγκελος και νυν μητροπολίτης Φιλίππων. Θαρρώ επιδιώκουν να συν- εορτάσουν την επιτυχία τους στην ενορία που εφήρμοσαν τον αποκεφαλισμό μου. Όμως στα μάτια του ουρανού δεν είναι παρά δυο επίσκοποι με μοχθηρές ενέργειες που άσκησαν παράνομα μέσα ώστε να υποβάλλουν το πρόσωπό μου σε αφάνταστες ταλαιπωρίες. Πιστεύω πως ο Άγιος Σπυρίδων δε θα μείνει με σταυρωμένα χέρια...

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΤΕΜΠΕΛΗ -- Αλέξ. Παπαδιαμάντη

Στὴν ταβέρνα τοῦ Πατσοπούλου, ἐνῷ ὁ βορρᾶς ἐφύσα, καὶ ὑψηλὰ εἰς τὰ βουνὰ ἐχιόνιζεν, ἕνα πρωί, ἐμβῆκε νὰ πίῃ ἕνα ρώμι νὰ ζεσταθῇ ὁ μαστρο-Παῦλος ὁ Πισκολέτος, διωγμένος ἀπὸ τὴν γυναῖκά του, ὑβρισμένος ἀπὸ τὴν πενθεράν του, δαρμένος ἀπὸ τὸν κουνιάδον του, ξωρκισμένος ἀπὸ τὴν κυρα-Στρατίναν τὴν σπιτονοικοκυράν του, καὶ φασκελωμένος ἀπὸ τὸν μικρὸν τριετῆ υἱόν του, τὸν ὁποῖον ὁ προκομμένος ὁ θεῖός του ἐδίδασκεν ἐπιμελῶς, ὅπως καὶ γονεῖς ἀκόμη πράττουν εἰς τὰ «κατώτερα στρώματα», πῶς νὰ μουντζώνῃ, νὰ βρίζῃ, νὰ βλασφημῇ καὶ νὰ κατεβάζῃ κάτω Σταυρούς, Παναγιές, κανδήλια, θυμιατὰ καὶ κόλλυβα. Κ᾽ ἔπειτα, γράψε ἀθηναϊκὰ διηγήματα!

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: «Η οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες.

Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια από συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήση κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ’ Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το «Άγιο» Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου. Μόνη ελπίδα για να επανεύρη η Εκκλησία την ομορφιά της είναι η σύσταση και συμβουλή του Μ. Αντωνίου: «Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών». Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους. Επειδή μέχρι τώρα δεν το επράξαμε δυναμικά και αποφασιστικά, γι’ αυτό παρατείνει ο Θεός επί έτη την οργή του, την αιχμαλωσία των Ορθοδόξων στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Μέχρι πότε επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί θα επιτρέπουμε τα άλογα κτήνη, τους αιρετικούς, να λακτίζουν και να μιαίνουν τα Ιερά και τα Άγια της Ορθοδοξίας; Όσο απρακτούμε και βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανείς, το βδέλυγμα της ερημώσεως θα ίσταται εν τόπω αγίω».

***

Ο telemaxos doumanis άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: «Η οργή του Θεού έχει κατ...":

ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ?? ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗ-ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΗ ΠΛΑΝΕΜΕΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ << ΨΕΥΔΟ-ΑΓΙΩΝ >> ΠΡΟΠΑΓΑΔΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ? ΟΙ ΑΜΙΣΘΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΤΟΥ 1924, ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΑΝ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΑΜΕΣΩΣ ΑΠΟΚΥΡΗΞΑΝ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΨΑΝ ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΠΑΡ΄ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ, ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ, ΕΞΟΡΙΕΣ, ΞΥΛΟ, ΒΙΑΙΟΥΣ ΑΠΟΣΧΙΜΑΤΙΣΜΟΥΣ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΙΕΡΕΩΝ, ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΗ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΤΕΚΝΑ ΜΙΑΣ ΕΚΠΕΣΟΥΣΗΣ ΣΕ ΦΟΒΕΡΗ ΑΙΡΕΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΤΕΚΝΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ! ΔΙ’  ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΓΡΑΦΟΥΝ-ΓΡΑΦΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΗ Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ,ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ! ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, ΔΙΟΤΙ ΕΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ, ΘΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΗΡΥΤΑΝ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΣ ΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΨΑΧΝΑΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ -ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ- ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΤΟ ΠΕΤΡΑΧΗΛΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΟΥΝ - ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΟΛΥΜΑ- ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ ΚΑΙ ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ !!

***

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: «Η οργή του Θεού έχει κατ...":

Πες μας ποιός είναι ο Ορθόδοξος Επίσκοπος αν δεν φοβάσαι και δεν είσαι μόνο μπλα μπλα? Πες το ξεκάθαρα αν μπορείς και δεν είσαι σαν αυτούς που κατηγορείς....

***
Ο telemaxos doumanis άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: «Η οργή...":

ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ! ΤΟ ΝΑ ΠΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ?? ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ?? ΝΑ ΠΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΙΚΟΥΜΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ! ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΕΛΕΥΚΑΝΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΚΑΙ ΕΠΩΝΥΜΟ ΔΙΑΛΟΓΟ , ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΤΟΥ 192Ο ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ , ΕΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΟ 1924 ,1948 ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ -ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ- ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ , ΑΠΛΑ ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΑΣ! ΕΓΩ ΣΑΝ ΑΡΧΗ ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΠΡΟΣ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΑ ΚΑΤΩΘΙ :
xristianorthodoxipisti.blogspot.gr: Η ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΚΑΙ Η ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ 1920 ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ. Η ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ , ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΕΧΟΥΣΑ ΑΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ , ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟΝ ΣΤΟΝ 21ον ΑΙΩΝΑ ΠΟΥ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ !
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2017/12/1920-21.html

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: Χριστός γεννᾶται...,Μεγάλυνον ψυχή μου...,Μυστήριον ξένον... -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Τη ΙΑ΄ (11η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΔΑΝΙΗΛ του Στυλίτου.                                                                                                                             

Δανιήλ ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος έζη κατά τους χρόνους του βασιλέως Λέοντος Α΄ του μεγάλου του επικαλουμένου Μακέλλη του βασιλεύσαντος κατά τα έτη (457- 474), κατήγετο δε από την Μεσοποταμίαν της Συρίας, εκ της περιφερείας Σαμοσάτων. Τούτου τον θαυμάσιον και μελίρρυτον Βίον θέλομεν διηγηθή ενταύθα, ελπίζοντες ότι μεγάλως εκ τούτου θέλετε ωφεληθή. Διότι καθώς όταν ομιλή τις προς ανδρείους στρατιώτας περί των διακριθέντων εις πολεμικούς άθλους και τρόπαια διεγείρεται η ψυχή αυτών προς τους πολέμους και γίνονται προθυμότεροι και όσον μάλλον τας ανδραγαθίας των αηττήτων και ισχυρών εκείνων ακούουσι, τοσούτον και αυτοί προθυμοποιούνται και επιθυμούσι να δείξουν ομοίαν ανδρείαν και δύναμιν, τοιουτοτρόπως και όταν διδάσκαλος τις διηγήται τους ασκητικούς Βίους, τους θαυμαστούς αγώνας και τα ένθεα κατορθώματα των εναρέτων ανδρών, προθυμοποιούνται οι ευλαβείς και φιλόχριστοι ακροαταί και παρακινούνται να μιμηθώσι τον επαινούμενον.

Χαίροις μετά Θεόν η θεός Τα δευτερεία της Τριάδος η έχουσα

Αμέσως η δεχομένη των εκ Θεού
δωρεών το πλήρωμα όλον
Και εις άπαντας,
αγγέλους ανθρώπους τε τούτο διαπορθμεύουσα...
Τέλος το σκοπιμότατον
και ύστατον, Πάναγνε, δημιουργίας απάσης
Δι'
 ήν ο κόσμος εγένετο
Και Σού τη γεννήσει, η αιώνιος του κτίστου
βουλή πεπλήρωται

(Αγ. Ανδρέας Κρήτης)

ΧΛΙΑΡΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΤΙΚΟΙ -- Του Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Οι άνθρωποι της εποχής μας εύκολα συμβιβάζονται με ό,τι προβάλλεται ως σύγχρονο, μοντέρνο και προοδευτικό, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα κάνουν τη ζωή τους πιό ευχάριστη. Δεν έχουν ηθικές αρχές και δέν αντιδρούν. Είναι παθητικοί αποδέκτες των όσων οι επιτήδειοι προτείνουν, αδιαφορώντας αν πολλά από αυτά είναι ηθικά και θεάρεαστα. Την ίδια περίπου νοοτροπία έχουν και οι περισσότεροι χριστιανοί! Ενώ δέχονται τη διδασκαλία του Χριστού και θεωρούν την Εκκλησία Του κιβωτό σωτηρίας, παραμένουν συμβιβασμένοι με το κυριαρχούν κοσμικό φρόνημα, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η χριστιανική τους ιδιότητα πολύ λίγο τους επηρεάζει. Γι᾽ αυτό και είναι ιδιαίτερα επίκαιροι οι φοβεροί λόγοι της Αποκαλύψεως προς τον Επίσκοπο της Εκκλησίας της Λαοδικείας:

Αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως

H πανηγυρική διακήρυξις ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία Χριστού αλλά κακοδοξία και αίρεσις αποτελεί παγία θέσι της Αδιαιρέτου Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας και μάλιστα αλήθεια ποτισθείσα με ποταμούς αιμάτων αγίων και ηρώων της πίστεως, ως οι Οσίαθλοι Πατέρες οι επί Βέκκου εν Αγίω Όρει μαρτυρήσαντες, οι εν τη Μονή Καντάρας εν Κύπρω αναιρεθέντες, οι 800.000 των Αγίων ενδόξων Νεομαρτύρων οι υπό του ψευδοαγίου του Βατικανού Καρδιναλίου Στέπινατς και των φασιστών Ουστάσι δια πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντες, οι άγιοι ένδοξοι ιερομάρτυρες Μάξιμος ο Καρπαθορώσσος ο υπό των Ουνιτών δια τυφεκισμού τελειωθείς και Αθανάσιος ο Λιθουανός ο υπό των Ουνιτών δια πελέκεως αποκεφαλισθείς και εις βόρθον ριφθείς και μετά δέκα επτά έτη ανασυρθείς έχων αδιαλώβητο, ευωδιάζον και θαυματουργούν το σκήνωμά του.

Τη Ι΄ (10η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΘΩΜΑ του Δεφουρκινού.

Θωμάς ο ιερός και θαυμάσιος Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Λέοντος Α΄ του Σοφού (886- 912). Πατρίδα είχε την γην εκείνην, ήτις ευρίσκεται εις τους πρόποδας του όρους, του καλουμένου Κυμινά, οι γονείς δε αυτού ήσαν άνθρωποι ιδιώται και εν αυταρκεία ζώντες. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις την ακμήν της ηλικίας του, κατεφρόνησεν όλα τα πράγματα του κόσμου και ζηλώσας την ζωήν των Μοναχών, ενεδύθη το Αγγελικόν Σχήμα και έγινε και αυτός Μοναχός. Όθεν προέκοπτεν εις τους αγώνας, χωρίς να οπισθοδρομή· διότι εξ απαλών ονύχων έτρεφε τον πόθον τούτον εις την καρδίαν του ο αοίδιμος, επειδή συνείθιζε να μεταβαίνη μετά του πατρός του εις τα Μοναστήρια, όταν ήτο παιδίον, και βλέπων την ζωήν των Μοναχών ηγάπα ταύτην και την επόθει.

Πώς ο Dimitar Grivof εγινε Δημήτρης Γρίβας


Η απόφαση δικαστηρίου της Βουλγαρίας σηματοδοτεί νέες δυνατότητες για τον άγνωστο Ελληνισμό των Βαλκανίων

Από τον
Δημήτρη Γαρούφα*


Επειδή με την οικονομική κρίση δυστυχώς σταματήσαμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στις γειτονικές χώρες, ακόμη και αν είναι θετικές για εμάς, θα αναφερθούμε σε μια σχεδόν άγνωστη (δημοσιεύτηκε πριν από τρία χρόνια και στο βιβλίο μου με τίτλο «Με το βλέμμα στο μέλλον», εκδ. Ιανός 2014) απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου της βουλγαρικής πόλης Νόβα Ζαγόρα, γιατί έχει ενδιαφέρον, σηματοδοτώντας νέες δυνατότητες για τον «άγνωστο» Ελληνισμό των Βαλκανίων... καθότι κάνει αναφορά στην ιστορία και την καταγωγή των 15.000 ελληνικής καταγωγής Σαρακατσάνων Βουλγαρίας και στο δικαίωμά τους να έχουν ελληνικά ονοματεπώνυμα. 

Τη Ι΄ (10η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΓΕΜΕΛΛΟΥ του Πολυάθλου.

Γέμελλος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουλιανού του Παραβάτου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξα΄ - τξγ΄ (361 – 363), κατήγετο δε εκ της πόλεως Αγκύρας της Μικράς Ασίας, από την ενορίαν την καλουμένην Κλιμαξίνην. Διελθόντος δε ποτε του Ιουλιανού δια της Αγκύρας, εστάθη ο Άγιος ούτος κατά πρόσωπον εκείνου και κατεπλήγωνεν αυτόν με λόγια ένθεα ως με βέλη. Τότε ο βασιλεύς οργισθείς σφόδρα επρόσταξε να ζωσθή ο Άγιος πεπυρωμένην σιδηράν ζώνην, κατεκαίετο δε δι΄ αυτής τόσον δυνατά, ώστε το υγρόν το οποίον έτρεχεν από το καύσιμον της σαρκός του επλήρωσεν όλην την εκεί γην. Είτα προστάσσεται να ακολουθή τον ασεβή τύραννον καθ΄ οδόν. Όταν δε ο Αποστάτης έφθασεν εις την πόλιν της Εδέσσης, τότε ο Άγιος εξηπλώθη από τα τέσσαρα μέρη του σώματος και επληγώθη με ξύλα κοπτερά· έπειτα κατετρυπήθη εις το σώμα με σιδηρά πεπυρωμένα και κρεμασθείς κατεξεσχίσθη τας σάρκας υπό των δημίων.

ΕΥΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ Η ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Η καταδίκη τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, εκτός από τον π. Θεόδωρο Ζήση (βλ. ομιλία «π.Θ. Ζήσης, Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την »σύνοδο» της Kρήτης» https://www.youtube.com/watch?v=MQ32fFcJywo ) και τους αγιορείτες πατέρας, αναγγέλεται και από τους αδελφούς τοῦ πατρώου χώρου, προκειμένου η παναίρεση τοῦ Οικουμενισμοῦ, με αρχηγό τον πατριάρχη Κων/λεως, φθάση στα τάρταρα τοῦ Άδου. Είναι ανάγκη ως εκ τούτου, κληρικολαïκές συνάξεις, εφ’ όσον δεν καταδικάζεται το Κολυμπάρι, στηριζόμενες στην Πανορθόδοξο Σύνοδο τοῦ 1848, που θεωρεῖ το λαό ως φρουρό τῆς ορθοδόξου πίστεως, και όχι πατριάρχας και συνόδους, να διασαλπίσουν το πατερικό λόγο τῆς καταδίκης.
Αναδημοσιεύω το κείμενο τῶν αδελφῶν τοῦ πατρώου χώρου το οποίο και προσυπογράφω.
Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος 
θεολόγος


 Οἰκουμενική Σύνοδος κάνει διάγνωση τῆς ἤδη ἐπελθούσης σήψεως καί τῆς αὐτοαποκοπῆς τῶν αἱρετικῶν ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, τούς ὁποίους καί ἀναθεματίζει. (Συνοδικόν τῆςὈρθοδοξίας, Βλ. Ἰω. Ρωμανίδη, Δογματική, τόμος Β΄):
«τοῖς οὖν ἀνεπιστρόφως τῇ πλάνῃ ταύτῃ κατεχομένοις, καί πρός πάντα λόγον θεῖον καί πνευματικήν διδασκαλίαν τά ὦτα βεβυσμένοις, ὡς ἤδη, λοιπόν, σεσηπόσι καί τοῦ κοινοῦσώματος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτεμοῦσιν ἑαυτούς, ἀνάθεμα«.
 ληστρική ψευδοπανορθόδοξος Σύνοδος
στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης


            Γιὰ ἐμᾶς τοὺς Γνησίους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ἡ ἐκφώνηση τῶν ἀναθεμάτων γιὰ τὶς ἐτεροδιδασκαλίες καὶ τὶς αἱρέσεις δὲν εἶναι κάτι ξένο, καθότι κατ’ ἔτος ἐκφωνοῦμε τὰ ἀναθέματα κατά τῶν αἱρέσεων καί τῶν αἱρετικῶν, διαβάζοντας τὸ Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἐκεῖ, κατὰ τὴν προσταγὴ τῶν Πατέρων μας, ἀναθεματίζουμε ὅλους τούς αἱρετικοὺς διὰ μέσου τῶν αἰώνων μαζὶ μὲ τὸν πιστὸν λαόν μας, ποὺ ἐπικυρώνει τὶς ἐκφωνήσεις τοῦ Ἀρχιερέως ἤ τοῦ ἱερέως, ἀπαντώντας ὁμοφώνως: ἀνάθεμα, ἀνάθεμα, ἀνάθεμα.
α. Δικαιούμαστε οἱ Ὀρθόδοξοι νά ἀναθεματίζουμε τίς ἀναφυόμενες αἱρέσεις ἤ αἱρέσεις πού ἐπανεμφανίζονται καί πού εἶναι καταδικασμένες στό παρελθόν;
Στὴν περίπτωση τοῦ συνταχθέντος καί κατωτέρω παρατιθεμένου κειμένου γιά τήν καταδίκη καί τόν ἀναθεματισμό τῶν ἀποφάσεων τῆς ληστρικῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης τό 2016, ὡς τέκνα ὑπακοῆς, ἐπαναλαμβάνουμε ἁπλά, αὐτὰ τὰ ὁποῖα οἱ θεοφόροι Πατέρες πρῶτοι ἐξεφώνησαν, ὅταν στὴν ἁγία Ζ΄ Οἰκουμενικήν Σύνοδον ἐκφωνοῦν τὸ ἀνάθεμα γιὰὅλα τὰ πραχθησόμενα μετὰ τὴν ἁγίαν Ζ΄ Οἰκουμενικὴν καὶ πού εἶναι παρὰ τὴν ὑποτύπωσιν καὶ τὴν διδασκαλίαν τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῶν Ἁγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων.
Συμφωνοῦμε μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς, ὅτι ἤδη οἱ αἱρετικοὶ, Λατινόφρονες καί Οἰκουμενιστές, κατάραν ἐνεδύσαντο ὡς ἱμάτιον καὶ ὅτι βλασφημοῦν εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, κηρύσσοντας μὲ τὶς ἐτεροδιδασκαλίες τους, ὅτι τό Πανάγιον Πνεῦμα δὲν ἔλαλησε ἀρτίως ἐν ταῖς Οἰκουμενικαῖς Συνόδοις καὶ ἐν ταῖς διδασκαλίαις τῶν θεοφόρων Πατέρων μας, ἀναθέτοντας οἱ Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς  καί εἰς ἡμᾶς, στόν πιστόν λαόν τοῦ Θεοῦ, στούς φύλακες τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ δικαίωμα αὐτὸ μὲ τήν Πανορθόδοξη ἀπόφανσή τους τὸ 1848[1].
Καὶ ἂν δὲν τὸ κάνουμε, νά καταδικάσουμε καί νά ἀναθεματίσουμε τίς ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς Συνόδου, κατὰ τὴν Ε΄ Οἰκουμενικήν καὶ τὸν Ὅρον της, εἴμαστε καὶ ἡμεῖς ὑπὸ ἀνάθεμα.
Δὲν ἐπαφίεται τὸ δικαίωμα τῆς καταδίκης καὶ τοῦ ἀναθέματος κάθε αἱρέσεως καὶ ἐτεροδιδασκαλίας μόνον στοὺς Ἀρχιερεῖς, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ὡς ὑποχρέωση σὲ ὅλους τούς πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν καὶ πάντοτε, καὶ δὴ στοὺς ἱερεῖς καὶ στοὺς δοκοῦντας εἶναί τι, κατὰ τὸν Μέγαν Ὁμολογητὴν Θεόδωρον τόν Στουδίτην. Πόσον μᾶλλον αὐτὸ ἐπιβάλλεται ὡς ὑποχρέωση μετά ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια Καινοτομίας καὶ βλασφημίας κατὰ τοῦ Παναγίου Πνεύματος, κατὰ τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας καὶ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεώς μας.
Πολύ περισσότερον ἔχουμε τό δικαίωμα ἀναθεματισμοῦ κάθε αἱρέσεως καί δή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μετά τίς καταδικαστικές ἀποφάσεις τοῦ Ἁγίου Φιλαρέτου τό 1983 στό Μόντρεαλ τοῦΚαναδᾶ, μετά τήν καταδίκην τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὑπό τῆς Ἱερᾶς μας Συνόδου τό 1998 ὑπό τόν μακαριστόν Ἀρχιεπίσκοπόν μας κυρόν Χρυσόστομον τόν Β΄ καί μετά τήν ἀντίστοιχη καταδίκην τῆς Ρουμανικῆς Ἐκκλησίας ὑπό τόν Μητροπολίτην Βλάσιον.
Ἡ διδασκαλία τοῦ μεγάλου Ἁγίου μας Ἰωάννη τοῦ Μαξίμοβιτς εἶναι γιά τό θέμα μας, ἐπίσης, καταλυτική: Στούς ἔσχατους καιρούς κάθε πιστός Ὀρθόδοξος χριστιανός εἶναι ὑπεύθυνος γιά ὅλην τήν Ἐκκλησίαν!!! Πόσον μᾶλλον ὅταν ὁ Οἰκουμενιστής «πατριάρχης» Βαρθολομαῖος μέ τούς συνυπογράψαντες τά ἄθεσμα ἀποφασισθέντα ἐν Κολυμπαρίῳ τῆς Κρήτης τά ἐπιβάλλει μέ ἐγκύκλιό του ὡς ὑποχρεωτικά καί δεσμευτικά γιά ὅλη τήν Ὀρθοδοξία, ἀκόμη καί γι’ αὐτούς … πού δέν τά ὑπέγραψαν.
β. Ὑπάρχει ἀνάγκη νά γίνει ἡ καταδίκη καί ὁ ἀναθεματισμός καί πάλιν αὐτῶν, ἀπό τούς ὁποίους ἔχουμε ἀποτειχισθεῖ καί τούς θεωροῦμε ἐκτός Ἐκκλησίας;
Στό ἐρώτημα αὐτό πρέπει νά σημειωθοῦν τά ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον ἐπανεμφανίζονται δημόσια οἱ διάφοροι αἱρετικοί καί λαμβάνουν ἀποφάσεις πού θίγουν τήν Ἱερή Παράδοση, τήν διδασκαλία καί τά δόγματα τῆς φιλτάτης Ὀρθοδοξίας μας, ὀφείλουμε, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων μας, τήν πράξη καί τήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁσάκις ἐμφανίζεται ἡ ἑτεροδιδασκαλία νά τήν καταδικάζουμε. Ὅσες φορές δηλ. ἐμφανίζεται ἡ ἑτεροδιδασκαλία πού συνιστᾶ αἵρεση, ὀφείλουμε νά τήν καταδικάζουμε. Νά τήν στιγματίζουμε καί νάἀναθεματίζουμε ὄχι μόνον τήν ἑτεροδιδασκαλία, ἀλλά καί τούς κηρύσσοντες αἱρετικά. Μέ τόν τρόπο αὐτόν προστατεύουμε τήν Ἐκκλησία μας, τό ποίμνιό μας, ἀλλά καί ἀφυπνίζουμε ἐκείνους πού μένουν ἀκόμη σέ κοινωνία μέ τούς αἱρετικούς.
Ὁσάκις δηλ. τελεῖται ἔγκλημα αὐτό πρέπει νά καταδικάζεται.
Ἐάν, γιά παράδειγμα, κάποιος τελέσει μία ποινικά κολάσιμη πράξη καί καταδικαστεῖ, καί κάποιος ἄλλος τελέσει τό ἴδιο ἔγκλημα ἀργότερα δέν πρέπει τάχα νά καταδικαστεῖ καί ὁ δεύτερος, ἐπειδή ἤδη … καταδικάστηκε ὁ πρῶτος; (!) Πόσον μᾶλλον ἀπαιτεῖται ὑπό πάντων καί νέα καταδίκη καί ἀναθεματισμός τῶν αἱρετικῶν πού διαστρέφουν τήν διδασκαλίαν τῆςἘκκλησίας, ὅταν τά διακυβευόμενα μεγέθη τῆς Παρακαταθήκης τῆς Πίστεως καί τῶν δογμάτων  εἶναι ἀσυγκρίτως πολυτιμότερα ὡς θεμάτων ζωῆς αἰωνίου!
Ἀπαιτεῖται, λοιπόν, πάντοτε ἡ καταδίκη, ὅπως ἐπιβεβαιώνεται, ἀπό τίς συνεχόμενες συνόδους πού καταδίκασαν γιά παράδειγμα τοὐλάχιστον δεκατέσσερις φορές τούς Παπικούς (Λατίνους-Φράγκους, τό 879, τό 1009, τό 1054 καί στή συνέχεια…).
Δέν ἀρκοῦσε μόνον μία φορά ἡ καταδίκη τους;
Γιατί ἐπανέρχονταν συνεχῶς οἱ θεοφόροι Πατέρες μας, παρά τίς συνεχόμενες προηγούμενες καταδίκες τους;
Ἡ ἀποτείχισή μας, ἡ ὁποία εἶναι δικαίωμα πού παρέχεται σέ ὅλους τούς πιστούς ἀνεξαιρέτως, κατά τόν ιε΄ τῆς ΑΒ΄ ἐπί Μεγάλου Φωτίου Συνόδου ἤ μᾶλλον ἡ ἀποτείχιση, θέση ἐκτός τῆςἘκκλησίας τῶν αἱρετικῶν, ὑπό πάντων, τῶν κανονικῶν καί τῶν λαϊκῶν μελῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος , ἀσφαλίζει μέν ἡμᾶς, ἀλλά δέν εἶναι ὁλοκληρωμένη,
-ἄν δέν ἀφυπνίσουμε καί ἄλλους μέ τό κήρυγμα, τόν προφορικό καί τόν γραπτό λόγο, μέ τήν γνωστοποίηση μέ κάθε μέσον συνεχῶς καί ἀδιαλείπτως τῶν θέσεων τῆς Ἐκκλησίας μας καί τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Πατέρων μας,
-ἀλλά καί μέ τόν στιγματισμό τῆς ἑτεροδιδασκαλίας καί τῆς κηρυσσομένης αἱρέσεως.
Αὐτό ὀφείλει νά γίνεται ὄχι μόνον σέ ἀτομικό ἐπίπεδο, ἀλλά καί συλλογικά εὐκαίρως ἀκαίρως ὑπό πάντων τῶν Ὀρθοδόξων, κατά τόν λόγον τοῦ Ἀποστόλου καί τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦΣτουδίτου, ὑπό τῶν Μοναστηρίων καί τῶν Ἐνοριῶν συλλογικά,  καί ὅλων τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας.
Συμπερασματικά: ἐάν  λόγος εἶναι περί πίστεως, μᾶς διδάσκει  Ἅγιος Θεόδωρος  Στουδίτης, ἐσύ μήν πεῖς, ὅτι εἶσαι φτωχός καί δέν εἶσαι πλούσιος, ὅτι εἶσαι πρόβατο καί ὄχι ποιμένας. Οἱ λίθοι κεκράξονται, καί σύ σιωπηλός καί ἄφροντις;
Τονίζεται, λοιπόν, ἀπό διάφορους λεγόμενους συντηρητικούς Νεοημερολογίτες, ὅτι οἱ ἀποφάσεις τῆς λεγομένης ἀντιπροσωπείας τῆς «ἐκκλησίας» τῆς Ἑλλάδος στήν λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο», στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης, καί ἀπό ἐμᾶς βεβαίως, εἶναι ἀποφάσεις ληστρικῆς Συνόδου. Ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς φερομένης ὡς «ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», τονίζουν διάφοροι «συντηρητικοί» ἐπίσκοποι, ἦταν ἐντολοδόχος  τοῦ «σώματος τῆς Ἱεραρχίας» καί ὄφειλε μέχρι τό  τέλος νά καταθέσει τήν ἐντολή πού πῆρε, χωρίς καμμία παθογένεια. Δέν εἶχε καμμία ἐξουσιοδότηση νά μεταβάλει τό περιεχόμενο τῆς ἐντολῆς καί οἱ αἰτιολογίες πού ἀκούσθηκαν, ὅτι δῆθεν οἱ παρόντες στήν Σύνοδο ψήφισαν καί ὅτι ἔπρεπε νά συνταχθοῦν μέ τήν ὁμοφωνία τῶν λοιπῶν Ἐκκλησιῶν εἶναι χωρίς ἔρεισμα, διότι ἀφ’ ἑνός ἡ ἀντιπροσωπεία ἀσφαλῶς ψήφισε, ἀλλά ὄφειλε νά ψηφίσει ἐντός καί μόνον τῆς ἐντολῆς πού εἶχε, καί ἀφ’ ἑτέρου, διότι μία Ἐκκλησία μποροῦσε νά ὑποβάλει πρόταση, γιά τήν διόρθωση τῶν ψηφισθέντων ἀπό τούς Προκαθημένους κειμένων καί ἄν δέν γινόταν δεκτή, καταγραφόταν στά Πρακτικά, μή θεωρουμένης τῆς προτάσεως ὡς διασπαζούσης τήν ὁμοφωνία.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν ἀποδέχεται στό κείμενο «Σχέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον» τόν ὅρον «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες», ἐπειδή ὁ ὅρος εἶναι ἀντιφατικός καί ἀπαράδεκτος θεολογικά, διότι, ἄν μιλᾶμε περί Ἐκκλησίας, αὐτή δέν μπορεῖ νά εἶναι ἑτερόδοξη καί ἄν μιλᾶμε περί ἑτεροδόξου αὐτή δέν μπορεῖ νά εἶναι Ἐκκλησία, μέ τήν θεολογική ἔννοια τοῦ ὅρου.
Ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας μᾶς δίνεται ἀπό τόν ἴδιο τόν Δομήτορά Της μέ τό ἀψευδέστατο στόμα Του τόν οὐρανοβάμονα θεῖον Παῦλον, ὁ ὁποῖος στήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολήν του (Α΄ 17-23) μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι: «ἵνα  Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,  πατὴρ τῆς δόξης, δῴη ὑμῖν πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ, πεφωτισμένους τοὺςὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας ὑμῶν, εἰς τὸ εἰδέναι ὑμᾶς τίς ἐστιν  ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ, καὶ τίς  πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις, καὶ τί τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχῦος αὐτοῦ, Ἣν ἐνήργησεν ἐν τῷ Χριστῷ ἐγείρας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷμέλλοντι· καὶ πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου».
Συνεπῶς εἶναι ἀδύνατη  ὕπαρξη ἑτεροδόξου ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι ἀδύνατη  ὕπαρξη ἑτεροδόξου Χριστοῦ.
Εἶναι παραλογισμός νά ἔχεται ἀληθείας ταυτόχρονα ἡ πίστη, πού τό στόμα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου,  Ἅγιος Ἰωάννης  Χρυσόστομος μᾶς παραδίδει, ὅτι «ἐν τῷ ἅδει οὐκ ἔστι μετάνοια»,σχολιάζοντας τήν παραβολή τοῦ πλουσίου καί τοῦ Λαζάρου καί ἡ ὕπαρξη ἑνός ἄλλου σώματος Χριστοῦ μέ κεφαλήν τόν Ἴδιον, πού διδάσκει ἀκριβῶς τά ἀντίθετα, ὅπως τῆς Παπικῆς Συναγωγῆς, πού στήν κατήχησή της ἔκδ. Βατικανοῦ-Κάκτου 1996 καί στήν σελ. 332 μέ τίτλο: «Ὁ τελικός ἐξαγνισμός  τό καθαρτήριο» διαστροφικά τονίζει, ὅτι: «Ὅσοι πεθαίνουν χωρίς νάἔχουν ἐξαγνιστεῖ ὑποβάλλονται μετά τόν θάνατό τους σέ ἕναν ἐξαγνισμό, γιά νά εἰσέλθουν στήν χαρά τοῦ οὐρανοῦ. Αὐτόν τόν τελικόν ἐξαγνισμόν  Ἐκκλησία τόν ὀνομάζει καθαρτήριο».
Γιά νά συμβιβάσει τά ἀσυμβίβαστα ἡ «ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος» ὑπέβαλε τήν πρόταση, πού τελικά ἔγινε δεκτή, ὅτι δέν ἀναγνωρίζει μέν τήν ὕπαρξη ἑτεροδόξων «Ἐκκλησιῶν», ἀλλά τήν ἱστορικήν ὀνομασία ἑτεροδόξων «Ἐκκλησιῶν» πρᾶγμα παντελῶς παράδοξο καί παράλογο, διότι ὀνομασία ἔχει μόνο κάτι πού ὑπάρχει ἐν χώρῳ καί χρόνῳ.
Ἑπομένως ἡ παραδοχή τῆς ὀνομασίας καί ὄχι τῆς ὑπάρξεως προσπαθεῖ νά συμβιβάσει τά ἀσυμβίβαστα φαιδροποιῶντας τά πράγματα.
Εἶναι ἀπαράδεκτο νά ὀνομάζεται «Ἁγία καί Μεγάλη» μία ληστρική Σύνοδος καί εἶναι φαιδρό νά ὀνομάζεται
«Ἁγία», ἀφοῦ δέν ἦταν ἑπομένη τῶν ἁγίων Οἰκουμενικῶν καί λοιπῶν Συνόδων, ὅπως δηλώθηκε ἀκόμη καί ἀπό τόν Οἰκουμενιστή «Ἀλβανίας» Ἀναστάσιο (!), χωρίς νά διαφοροποιηθεῖ κανείς, καί πού οὐδεμία δογματική ἤ κανονική ἐνασχόληση εἶχε,
-καί «Μεγάλη», ἐφ’ ὅσον δέν ἐκπροσωπήθηκαν πάνω ἀπό 200.000.000 ὁμοδόξων Ὀρθοδόξων (150 Πατρ. Μόσχας, 30 Πατρ. Γεωργίας, 20 Πατρ. Βουλγαρίας καί Πατρ. Ἀντιοχείας).
Ἡ ληστρική ψευδοσύνοδος δέν κατέγνωσε οὐδεμίαν ὑφισταμένην αἵρεση στίς μέρες μας, παραβιάζουσα προδήλως τόν λζ΄ Κανόνα τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:
«Δεύτερον τοῦ ἔτους σύνοδος γινέσθω, τῶν ἐπισκόπων καί ἀνακρινέτωσαν ἀλλήλως τά δόγματα τῆς εὐσεβείας καί τάς ἐμπιπτούσας ἐκκλησιαστικάς ἀντιλογίας διαλυέτωσαν»,πού ἔχει Οἰκουμενικήν ἐπικύρωση ἀπό τόν β΄ τῆς Ἕκτης καί τόν α΄ τῆς Ἑβδόμης Οἰκουμενικῆς. Δέν ἀπετίμησε, ἐπίσης, ἄν καί ἔλαβε σχετική ἀπόφαση, τούς διεξαχθέντες μέ τούς αἱρετικούς «ἑτεροδόξους» θεολογικούς διαλόγους, ὅπως μέ τούς Παλαιοκαθολικούς-Παπικούς, τούς Ἀντιχαλκηδονίους-Μονοφυσίτες, τούς Προτεστάντες Ἀγγλικανούς καί τούς Λουθηρανούς. Οἱ διάλογοι αὐτοί χαρακτηρίστηκαν ὀρθά, (ἀκόμη καί ἀπό τόν Λατινόφρονα «Μεσσηνίας» Χ. Σαββᾶτο), ὅτι ἔχουν μεταλλαχθεῖ ἀπό διάλογος «Ἐκκλησιῶν» σέ Ἀκαδημαϊκό διάλογο.
(Βλ. Ἐκθεσις περί τῆς γενομένης 14ης Γεν. Συνελεύσεως Μεικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τοῦ διαλόγου μεταξύ Ὀρθοδόξου καί Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας).
Κάποιες ἰσχνές τροποποιήσεις ἔγιναν, ἀλλά οἱ Σύνοδοι τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας δέν γίνονται, γιά τήν ἀπόδειξη τῆς ἑνότητάς Της, ὅπως ἀπαραδέκτως δηλώθηκε, γιά τήν ὁποία ὑπεραρκοῦν τό κοινόν ποτήριον, (συλλείτουργο), τά Δίπτυχα, τά Εἰρηνικά Γράμματα καί ἡ ταυτότητα τῶν κανονικῶν ποινῶν.
Οἱ Σύνοδοι τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας γίνονται, γιά τήν κατάγνωση τῶν ὑφισταμένων αἱρέσεων ἐν τόπῳ καί χρόνῳ καί τόν συντονισμό τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τήν Ὀρθοπραξία μέ τήν προβλέψη ἱερῶν Κανονικῶν διατάξεων καί τόν ἀναθεματισμό τῶν αἱρέσεων καί τῶν αἱρετικῶν.
Ἡ Ἱ. Μονή Ὁσ. Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους παρατηρεῖ, βεβαίως, ὅτι:
«Σέ ἀρκετά σημεῖα τῶν κειμένων προστέθηκε περί τῶν μή Ὀρθοδόξων ὁ προσδιορισμός «ἑτεροδόξων», ὥστε νά φαίνεται ἡ ἀπόκλισίς των ἀπό τήν Ὀρ­θόδοξον ἀποστολική Πίοτιν. Στήν παραγρ. 21 (τοῦ κειμένου «Σχέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον») λέγεται καθαρά, ὅτι «αἱ μή Ὀρθό­δοξοι Ἐκκλησίαι παρεξέκλιναν ἐκ τῆς ἀληθοῦς πίστεως τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθο­λικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας».
Στό θέμα τῶν διαχριοτιανικῶν διαλόγων προστέθηκε διάταξη νά γίνονται περιοδικές ἀξιολογήσεις τους. Γιατί, ὅμως, δέν ἀξιολογήθηκαν ὀρθοδόξως οἱ μέχρι σήμερα ἄκαρποι διεξαχθέντες καί διεξαγόμενοι διαχριστιανικοί διάλογοι εἶναι προφανές:
Γιά νά μήν θιγοῦν οἱ αἱρετικοί Παπικοί, Μονοφυσίτες καί Προτεστάντες!
Στό ζήτημα τῆς ἀπαράδεκτης συμμετοχῆς στό Π.Σ.Ε., (Παγκόσμιο Συμβούλιο τοῦ Σατανᾶ), διευκρινίσθηκε, ὅτι ἀποβλέπει στήν προώθηση (μόνον) τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καί τῆς συνεργασίας ἐπί τῶν μειζόνων κοινωνικοπολιτικῶν προκλήσεων, ἀλλά καί μόνον ἡ συμμετοχή σ’ αὐτό τό συνονθύλευμα τῶν αἱρέσεων, πού κεφαλήν του ἔχει τόν Σατανᾶ, αἵρει τήν ὑπόσταση  μιᾶς Ἐκκλησίας ὡς Ἐκκλησίας.
Ἡ οὐνία συμπεριλήφθηκε μέν στίς ἀπαράδεκτες ἐνέργειες ἤ μεθόδους προσεγγίσεως τῶν χριστιανῶν, χωρίς, ὅμως, νά καταδικαστεῖ καί νά στηλιτευτεῖ ἡ Παπική θρησκευτική κοινωνία, πού ἔχει ἀναγάγει σέ θεσμόν Κανονικοῦ Δικαίου τήν μέθοδον αὐτήν καί χωρίς νά ἀναθεματισθοῦν οἱ Οὐνίτες.
Ἀπό τήν πρώτη παραγραφο τοῦ κεφ. Β΄ τοῦ προσυνοδικοῦ κειμένου «Ἡ Ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ», ἀπαλείφθηκε  περσοναλιστική ἀναφορά στόνἄνθρωπο «ὡς κοινωνίαν προσώπων ἀντανακλώντων κατά χάριν διά τῆς ἑνότητος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους τήν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Τριάδι ζωήν καί κοινωνίαν τῶν θείων προσώπων»...
Στό ζήτημα τῶν ἀπαράδεκτων μικτῶν γάμων μέ ἑτερόδοξους ἀποφεύχθηκε  ρητή ἀναφορά καί δέσμευση τῆς Συνόδου, γιά ἱερολόγησή τους, πού ἀπαγορεύεται, σύμφωνα μέ τήν καθολικῆς ἰσχῦος διάταξη τοῦ 72ου Κανόνα τῆς Πενθέκτης, καί ἴσχυσε «ἡ δυνατότητα ἐφαρμογῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας»!!!, πρᾶγμα ἀντορθόδοξο καί ἀναιρετικό τῆς κοινωνίας εἰς Χριστόν καί εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τοῦ ὀρθοδόξου γάμου.
Ἔγινε μέν ἀναφορά (στήν Ἐγκύκλιο τῆς ψευδοσυνόδου) στίς μεγάλες, «καθολικοῦ κύρους», Συνόδους ἐπί ἁγίου Φωτίου (879) καί ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ (1351), στίς ὁποῖες καταδικάζονται αἱρετικά δόγματα, ὅπως τό Φιλόκβε, τό παπικό πρωτεῖο καί  κτιστή Χάρις, ἀλλά χωρίς νά ἀναγνωρισθῆ  Οἰκουμενική τους περιωπή, ἐνῶ ἡ Σύνοδος τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Φωτίου μέ τήν αὐτοσυνειδησία Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀναγνώρισε ὡς Ζ΄ Οἰκουμενικήν τήν Σύνοδον τοῦ 787 καί οἱ δογματικοί ὅροι τῆς Συνόδου τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου τοῦΠαλαμᾶ, τό 1351, συμπεριελήφθησαν στό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας μας καί στίς μεταγενέστερες, πού ἀνέτρεψαν τίς ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας καίἀπεκήρυξαν τίς βλάσφημες Προτεσταντικές δοξασίες.
Ἡ σύνοδος, ἄν ἦταν Ὀρθόδοξη, ὄφειλε νά διόρθωσει ἐπαρκῶς τά προσυνοδικά κείμενα. Ὄφειλε νά ξαναγράψει τό  ἀντορθόδοξο κείμενο περί τῶν σχέσεων μέ τούς ἑτεροδόξους πού ἔπρεπε νά τούς στιγματίσει ὡς αἱρετικούς καί νά καθορίσει σαφεῖς ἐκκλησιολογικές ἀρχές στούς θεολογικούς διάλογους, νά αὐτοπροσδιοριστεῖ, δηλαδή, ὡς  Ἐκκλησία, ἀφοῦ ἀποκηρύξει τό Φράγγικο ἡμερολόγιο καί ἐπιστρέψει στήν Πατρώα εὐσέβεια, ἑνούμενη μέ τούς ἀγωνιζομένους Ὁρθοδόξους τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου καί νά ἀναθεματίσει τόν Οἰκουμενισμό καί τούς παναιρετικούς Φράγγους, Μονοφυσίτες καί τούς βλάσφημους Προτεστάντες. Ὄφειλε νά ἀποκηρύξει τόν ψευδεπίσκοπο καί μασῶνο Ἀθηναγόρα, νά καταδικάσει τήν ἄρση τῆςἀκοινωνησίας-ἀναθεμάτων τό 1965[2] καί τίς ψευδενώσεις μέ τούς αἱρετικούς Παπικούς, ὅπως καί νά ἀναθεματίσει ὅσους ὑπέγραψαν τήν Βελμένδιο ἔνωση καί τήν ψευδένωση τοῦ Σαμπεζύ μέ τούς Μονοφυσίτες.[3]
Τά κείμενα τῆς ληστρικῆς συνόδου ἔμειναν ἐπίτηδες ἀσαφῆ καί ἀμφίσημα. Ἀπό τήν προσεκτική μελέτη τοῦ ἐπιμάχου 6ου κειμένου διαπιστώνουμε πολλά σημεῖα, στά ὁποῖα ἡ ἀσάφεια δίνει σκόπιμα τήν δυνατότητα διαφορετικῆς ἑρμηνείας του, γιά νά μήν δυσαρεστηθοῦν οἱ παρευρισκόμενοι (ἀπαραδέκτως) ὡς παρατηρητές αἱρετικοί:
1.    Γίνεται ἀναφορά σέ ἑτερόδοξες χριστιανικές «ἐκκλησίες», πού δέν βρίσκονται σέ κοινωνία μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (βλ. παραγρ. 6), καί, ἐπίσης, δέν τίθεται ὡς βάση ἡ ἀλήθεια, ἡ πίστη καί παράδοση τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῆς ἀναζητήσεως τῆς ἑνότητας τῶν Χριστιανῶν (βλ. παραγρ. 5), ἑνῶ ἐπίσης ἀπαράδεκτα δέν τονίζεται, ὅτι  Ἐκκλησία οὐδέποτε διασπάσθηκε καί ὅτι παραμένει  Μία καί Ἁγία.
2.    Δέν περιγράφεται ἡ ἀποστολική ἀλήθεια, πίστη καί παράδοση τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί δέν ἀντιδιαστέλλεται ἀπό τήν ἑτεροδοξία-κακοδοξία τῶν «ἑτεροδόξων χριστιανικῶνἐκκλησιῶν» μέ συγκεκριμένα στοιχεῖα τῆς δισχιλιετοῦς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας. Μέ τόν τρόπον αὐτόν δέν ὁριοθετεῖται σαφῶς ἡ Ἐκκλησία ἀπό τίς αἱρέσεις, πού σφετερίζονται τήν ἀποστολική ἀλήθεια, εἴτε αὐτές ἀποδέχονται τίς τρεῖς πρῶτες Οἰκουμενικές Συνόδους (οἱ Μονοφυσίτες), εἴτε ἔχουν συγκαλέσει εἴκοσι μία ψευδοσυνόδους!!! (οἱ Παπικοί), εἴτε ἀρνοῦνται νά ἀναγνωρίσουν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τήν ὅλη ἀποστολική πίστη (οἱ παναιρετικοί καί βλάσφημοι τῆς Παναγίας μας καί τοῦ Χριστοῦ μας Προτεστάντες).
Ἐπειδή, λοιπόν, οἱ Οἰκουμενιστές τίς ὀνομάζουν «ἑτερόδοξες χριστιανικές ἐκκλησίες» χωρίς νά προσδιορίζουν σαφῶς τήν ἑτεροδοξία τους καί τίς αἱρέσεις  τους, πού τίς ἔχουνὁδηγήσει ἐκτός Ἐκκλησίας, δηλ. στήν αἵρεση καί στήν ἀπώλεια, εὔκολα περνάει  ἀντορθόδοξη θεωρία καί  κακόδοξη ἀντίληψη,
–ὅτι Ὀρθόδοξοι καί Παπικοί βρίσκονται τάχα πλέον ὑπό καθεστώς, ὄχι τετελεσμένου  σχίσματος καί ὅτι οἱ Παπικοί δέν εἶναι αἱρετικοί
-καί μέ τούς Παπικούς δέν βρίσκονται οἱ Οἰκουμενιστές σέ νεκροφόρο καί θανάσιμο ἐναγκαλισμό μέ τίς ἀντικανονικές συμπροσευχές, τά οὐνιτικά συλλείτουργα καί τήν διακοινωνία καί τά κοινά ἀνακοινωθέντα,
–ἀλλά δῆθεν σέ διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, ἀκοινωνησίας, ἄρση τῆς ὁποίας, ὅμως, ἔγινε τό 1965, ἀπό τόν αἱρεσιάρχη Ἀθηναγόρα καί ἀπό τήν ψευδοσύνοδο τῆς Πόλης, πού ἐπικυρώθηκε στό Μπάλαμαντ καί στήν συνέχεια στήν Ραβέννα καί μέ τήν κρυφή καί φανερή διακοινωνία ἐπικυρώνεται καθημερινά μέ τά οὐνιτικά συλλείτουργα τῶν Λατινοφρόνων καί τῶν Οἰκουμενιστῶν σέ κάθε περίσταση.
Αὐτή  θεωρία, πού ἔχει κερδίσει καί Ὀρθοδόξους θεολόγους, διαστρεβλώνει τήν ἔννοια τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, στήν ὁποία συμπεριλαμβάνειὈρθοδόξους καί Παπικούς παρά τίς ἀβυσαλέες δογματικές διαφορές, καθώς καί τήν ἔννοια τῆς ἑτεροδοξίας, τήν ὁποία ἀντιλαμβάνεται ὡς διαφορετική τάχα διατύπωση τῆς ἴδιαςἀποστολικῆς πίστεως!
Ἡ ἀσφαλής διεξαγωγή διαχριστιανικῶν διαλόγων χρειάζεται ἕνα καταστατικῆς ἰσχῦος κείμενο, πού νά ἀποτυπώνει μέ σαφήνεια τήν διαφοροποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπό τήν αἵρεση καί τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τίς αἱρετικές ψευδοεκκλησίες, ὅπως εἶναι  Ὁμολογία Πίστεως τῆς Ἐκκλησίας μας στήν Σύνάξη τῶν ἐκπροσώπων της (Ἑλλάδος, Ρωσσικῆς Διασπορᾶς, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Σερβίας, Ἰταλίας καί Βορείου καί Νοτίου Ἀμερικῆς, στήν Ἀθῆνα τό 2016). Ἡ μορφή τῶν Ἱερῶν Κανόνων Α΄ τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί Α΄ καί Β΄τῆς Πενθέκτης μπορεῖ, ἐπίσης, νά ἀποτελεῖ γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους τό παράδειγμα.
3) Στήν παραγρ. 20 ἔχουν ἐπισημανθεῖ ἐλλείψεις, οἱ ὁποῖες ἀφήνουν χῶρο στήν καταδικασμένη ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «βαπτισματική θεολογία» καί στήν ἀναγνώριση ἐκκλησιαστικότητας στούς αἱρετικούς!!!
4) Εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτη ἡ παραγρ. 23, πού τονίζει, ὅτι ὁ διάλογος πρέπει νά συνοδεύεται «διά πράξεων ἀμοιβαίας κατανοήσεως καί ἀγάπης». Δέν διευκρινίζεται μέχρι ποῦ ἐπιτρέπεται νά φθάσουν οἱ πράξεις αὐτές καί βάσει, ποίων Ἱερῶν Κανόνων, ὥστε νά ἐκδηλώνεται μέν ἡ ψυχική μας εὐγένεια καί τό ποιμαντικό μας ἐνδιαφέρον γιά τήν σωτηρία τῶν αἱρετικῶν μέ τήν ἐπιστροφή τους στήν Καθολική Ἐκκλησία καί νά διασφαλίζεται ταυτόχρονα ἡ Ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογική συνείδησις. Ὄφειλε,  δηλαδή, μέ τήν ἀπόφασή της, ἄν ἤθελε νά λέγεται Ὀρθόδοξη Σύνοδος, νά καταδικαστοῦν ἀπερίφραστα μέ σαφεῖς καί ρητές διατάξεις Κανόνων οἱ συμπροσευχές μέ τούς αἱρετικούς, οἱ λειτουργικοί ἀσπασμοί, τά οὐνιτικά συλλείτουργα καί οἱδιαθρησκειακές συμπροσευχές, πού ἐμφανίζουν τούς αἱρετικούς Παπικούς, Μονοφυσίτες καί Προτεστάντες ὡς «ἐκκλησία» μέ αὐθεντικό Βάπτισμα, Ἱερωσύνη καί σώζουσα Χάρη, καί μέ τόν τρόπον αὐτόν ἀνατρέπουν καί ἀκυρώνουν στή πράξη τήν αὐτοσυνειδησία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ὡς τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.
5) Στήν παραγρ. 11 λέγεται ὅτι, διάλογοι οἱ ὁποῖοι δέν ἐπιτυγχάνουν συμφωνία ἐπί ἑνός θέματος, δέν διακόπτονται. Ἀντίθετα, καταγραφομένης τῆς θεολογικῆς διαφωνίας, συνεχίζονται. ἩἘκκλησία δέν διαλέγεται μέ τούς αἱρετικούς, ἀλλά διδάσκει καί ὁδηγεῖ στούς κόλπους Της τούς πεπλανημένους καί τούς ἀφισταμένους τῆς σωζούσης ἀληθείας.
Οἱ ἄκαρποι διάλογοι συντελοῦν στό νά ἀμβλύνεται ἡ δογματική εὐαισθησία τῶν Ὀρθοδόξων θεολόγων, πού μετέχουν σέ αὐτούς, καθώς καί τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος. Ἡ Οὐνία στήν παράγραφο 23 εἶναι τό κατ’ ἐξοχήν ἐκκλησιολογικό πρόβλημα, πού ἔπρεπε νά καταδικαστεῖ ἀπερίφραστα καί νά ἀναθεματισθοῦν οἱ Οὐνίτες κατά τά ἀνωτέρω, πρᾶγμα τό ὁποῖο δέν ἔγινε καί θά ἑρμηνεύεται πλέον τό πρόβλημα τῆς Οὐνίας, ὡς πρακτικός ἀνταγωνισμός καί ὄχι ὡς ἐκκλησιολογική ἐκτροπή πού ἀκυρώνει τήν σωτηρία.
                        Ὡς πρός τούς μεικτούς γάμους ὀφείλει νά καταδικαστεῖ ἡ ἀπαράδεκτη «ἐφαρμογή τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας» ἡ ὁποία δέν ἀφορᾶ μόνον τούς μεικτούς γάμους ἀλλά – ΑΟΡΙΣΤΑ – «τά κωλύματα γάμου»! Τό κείμενο τό ἀναφέρει ξεκάθαρα:
«5. Περί τῶν μεικτῶν γάμων Ὀρθοδόξων μεθ’ ἑτεροδόξων καί μή Χριστιανῶν ἤχθη εἰς τήν ἀπόφασιν, ὅπως: i) ὁ γάμος Ὀρθοδόξων μεθ’ ἑτεροδόξων κωλύεται κατά κανονικήν ἀκρίβειαν (κανών 72 τῆς Πενθέκτης ἐν Τρούλλῳ Συνόδου). ii) Ἡ δυνατότης ἐφαρμογῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας ὡς πρός τά κωλύματα γάμου δέον ὅπως ἀντιμετωπίζεται ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἑκάστης αὐτοκεφάλου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, συμφώνως πρός τάς ἀρχάς τῶν ἱερῶν κανόνων, ἐν πνεύματι ποιμαντικῆς διακρίσεως, ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. iii) ὁ γάμος Ὀρθοδόξων μετά μή χριστιανῶν κωλύεται ἀπολύτως κατά κανονικήν ἀκρίβειαν.
Βάσει, λοιπόν, αὐτῆς τῆς σατανικῆς ἐμπνεύσεως φράσεως (5 ii), μέ τήν «ἐφαρμογή τῆς εκκλησιαστικῆς οἰκονομίας» ἀναιροῦνται ὅλες οἱ  προηγούμενες ἀποφάσεις τοῦ κειμένου καί ἀνοίγει ἡ πόρτα πρός τούς γάμους ὁμοφυλοφίλων, γάμους μετ’ ἀλλοθρήσκων κ.ἄ. (ἀφοῦ μόνον κατ’ ἀκρίβειαν τοιοῦτος γάμος ἀπαγορεύεται στήν ὑποπ.  5iii  !!!).
6) Οἱ παραγρ. 4, 5 καί 6 καθιερώνουν τήν συμμετοχή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στούς ἀπαράδεκτους ἀπό Ὀρθόδόξου πλευρᾶς λεγομένους διαχριστιανικούς διάλογους καί στήν Οἰκουμενική Κίνηση καί μάλιστα μέ τήν ἀπαράδεκτη διαβεβαίωση, ὅτι «ἡ Ὀρθόδοξος συμμετοχή εἰς τήν κίνησιν (σσ. τήν Οἰκουμενιστικήν δηλαδή!!!) πρός ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος μετά τῶν ἄλλων Χριστιανῶν ἐν τῇ Μιᾷ, Ἁγίᾳ, Καθολικῇ καί Ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ… ἀποτελεῖ συνεπῆ ἔκφρασιν τῆς ἀποστολικῆς πίστεως καί παραδόσεως ἐντός νέων ἱστορικῶν συνθηκῶν» (παραγρ. 4).
Τό ἐρώτημα εἶναι μέ ποιές ἐκκλησιολογικές ἀρχές ἔχουμε διασφαλίσει τήν συμμετοχή τῶν Ὀρθοδόξων στούς σημερινούς διαχριστιανικούς διάλογους, ὥστε αὐτή νά εἶναι συνεπής πρός τήν ἀποστολική πίστη καί παράδοση. Καί στίς σημερινές ἱστορικές συνθῆκες, ὅπως καί στίς παλαιότερες (Λατινοκρατία τοῦ 13ου αἰῶνος, Propaganda Fidei τοῦ 16ου-18ου αἰῶνος), τό ἀσφαλές κριτήριο Ὀρθοδόξου διαλόγου, (τῆς διδασκαλίας μᾶλλον πρός τούς ἐκτός Αὐτῆς), εἶναι νά διατηρεῖται ἀναλλοίωτη  ἐκκλησιολογική ταυτότητα τῶν Ὀρθοδόξων καί νά παρουσιάζεται πάντοτε  Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς  Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἔχουσα τήν ἀποστολή τοῦ διδασκάλου καί τοῦ ὀφθαλμοῦ τῆς ἀνθρωπότητας.
Κάποτε ἐπρόκειτο γιά ἄρνηση νά ὑποταχθοῦμε στήν ἐξουσία τοῦ Πάπα. Κατόπιν ἐπρόκειτο γιά ἄρνηση τῆς Οὐνίας, δηλαδή νά μνημονεύουμε τόν Πάπα ὡς Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας. Σήμερα πρόκειται γιά ἄρνηση νά «ἀλληλοαναγνωρισθοῦμε ὡς Ἐκκλησίες», ὅπως θέλει ἡ παναιρετική Οἰκουμενική Κίνηση τοῦ 20οῦ αἰῶνα καί  αἵρεση τῆς λεγεῶνας τῶν αἱρέσεων τοῦΟἰκουμενισμοῦ.
...
Αναρτήθηκε από ΟΜΟΛΟΓΙΑ στις 5:06 μ.μ. https://resources.blogblog.com/img/icon18_edit_allbkg.gif
4 σχόλια:
  1.  
https://img1.blogblog.com/img/blank.gif
Σαββόπουλε ξύπνα!Σε φύσιξαν οι της Π. Π. για την ουνία σου.Μακριά από τους γνήσιους Νίκο,κακολογούν τον Άγιο Παΐσιο κλπ.
  1. https://img1.blogblog.com/img/blank.gif
Συμφωνώ απόλυτα με την πρόταση του αδελφού Νικόλαου Σαββόπουλου, έχει περάσει ένας και μισός χρόνος από την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου και μέχρι σήμερα κανένα Επισκοπικό Σώμα ( Σύνοδος ) είτε των επισήμων Εκκλησιών, είτε των ΓΟΧ δεν τόλμησε, για διαφόρους λογικοφανείς λόγους ο καθένας, να προχωρήσει σε Επίσημη Συνοδική Καταδίκη της Κολυμπαρίου Συνόδου και όσων Ετεροδιδασκαλιών και Καινοτομιών της Ορθοδόξου Πίστεως αποδέχθηκε ουσιαστικά στις Αποφάσεις της. Σύμφωνα με την Πανορθόδοξη Σύνοδο του 1848 τον λόγο πλέον έχει ο ευσεβής Κλήρος και Λαός, ο οποίος ναι μεν δεν μπορεί να καταδικάσει ή και Αναθεματίσει την όποια αποδοχή Αίρεσης, ως Εκκλησιαστικό Δικαστήριο, δικαίωμα που ανήκει σε Συνόδους Ορθοδόξων Αρχιερέων, αλλά έχει σαφώς το δικαίωμα και την υποχρέωση ΑΝΑΦΩΝΗΣΗΣ και Καταδίκης μέσω αυτής, ακόμη και Αναθεματισμού, ως Αναφώνηση, της αποδοχής πάσης Αιρέσεως στην Κρήτη, με κληροκολαϊκές Συνάξεις, που επιβάλλεται να γίνουν όσο το δυνατόν περισσότερες όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες Ορθόδοξες χώρες. Το πρόβλημά μας δεν είναι εδώ το θέμα του παλαιού ή του Νεόυ, αλλά η ανάγκη , έστω και με αναφώνηση των Πιστών, της Καταδίκης του Κολυμπαρίου Πραξικοπήματος, άλλως οι Οικουμενιστές και οι φιλοοικουμενιστές δικαίως επαίρονται και θα επαίρονται περισσότερο στο μέλλον, για την δήθεν ουσιαστικη αποδοχή, άμεση ή έμμεση , της Ψευδοσυνόδου τους
  1. https://img1.blogblog.com/img/blank.gif
Στην Ψευτοσύνοδο αναγνωρίστηκαν ως "ιστορικές εκκλησίες" κάποιες αιρέσεις και ως έγκυρα τα μυστήριά τους, εκλήθησαν και εκπρόσωποι αιρέσεων αλλά: Δεν αναγνωρίστηκαν όμως ως ιστορική εκκλησία οι Π/Η, δεν αναγνωρίστηκαν ως έγκυρα τα μυστήρια των Π/Η, δεν εκλήθησαν ως συμμετέχοντες οι επίσκοποι των Π/Η ούτε καν ως παρατηρητές και παρακολουθούντες τις ακολουθίες. Αντίστοιχα κάποιοι Π/Η δεν αναγνωρίζουν ως εκκλησία τους Ν/Η, δεν αναγνωρίζουν ως έγκυρα τα μυστήριά τους και δεν θα συμμετείχαν στην ψευδοσύνοδο ακόμη και αν καλούνταν. Τί να καταδικάσουν οι Π/Η αφού έχουν καταδικάσει όλο το σύστημα των Ν/Η. Αν καταδίκαζαν τη συγκεκριμένη ψευτοσύνοδο, θα ήταν σαν να αναγνώριζαν ότι οι Ν/Η θα μπορούσαν να κάνουν και γνήσια σύνοδο. Όπερ ἀτοπον κατά τους Π/Η.

Ποια "ουνία" αγαπητέ Α.Ο. Για αυτό που αυθαίρετα ονομάζεις "κακολογία", γνωρίζω τουλάχιστον 100 Ν/Η -και κληρικούς ανάμεσά τους- που ἐχουν την ίδια ἀποψη με τους Π/Η όχι λόγω κακολογίας αλλά για λόγους σοβαρότητας ως προς την πίστη τους. Δικαίωμά τους η μάλλον υποχρέωσή τους.

Αγαπητέ 8/12 11:44 ο κλήρος και ο λαός, μάλλον ο ευσεβής κλήρος και λαός, μάλιστα ο καταρτισμένος θεολογικώς ευσεβής κλήρος και λαός, φρονεί ότι στο Κολυμπάρι συνετελέσθη άκυρη σύνοδος. Οι οικουμενιστές δεν έχουν αποδοχή από το συνειδητό πλήρωμα της Εκκλησίας. Επειδή ο Ν/Η κλήρος είναι μισθοδοτούμενος, φοβάται να εκφραστεί δημοσίως ελεύθερα λόγω απειλών. Οι λαϊκοί του θεολογικώς καταρτισμένου Ν/Η λαού δεν έχουν δημόσιο βήμα ή φοβούνται να εκδηλωθούν δημόσια, πάντως φρονούν ότι η ψευτοσύνοδος απέθανε και ετάφη.
  1. https://img1.blogblog.com/img/blank.gif
Αγαπητέ Ανώνυμε 9 Δεκεμβρίου 2017 - 4:00 π.μ. η Ψευδοσύνοδος δεν απέθανε και ετάφη, όπως ισχυρίζεσαι εσύ και κάποιοι άλλοι , ευτυχώς ολίγοι, αλλά έγινε, ως δήθεν Παγκόσμιο γεγονός, έλαβε Αποφάσεις μερικώς Αντορθόδοξες, οι οποίες υπάρχουν και εκτελούνται με μεγαλύτερη συχνότητα και ζήλο από τους φιλοοικουμενιστές μετά το τέλος της Ψευδοσυνόδου. Οπότε το ρητό, ότι δήθεν η Ψευδοσύνοδος απέθανε και ετάφη αρμόζει μόνο σε όσους θέλουν να εθελοτυφλούν ενώπιον των πραγματικών γεγονότων. Όσον αφορά την αποδοχή της Ψευδοσυνόδου, δυστυχώς μέχρι σήμερα το σύνολο σχεδόν των Αρχιερέων των επισήμων Εκκλησιών, είτε με συμφωνία, είτε με ανοχή χωρίς να διαμαρτύρονται, είτε με ανοχή μέσω της Εκκλησιαστικής συγκοινωνίας παρά τις διαμαρτυρίες τους, είναι σχεδόν πλήρης. Το αυτό ισχύει και για τις 4 τοπικές Εκκλησίες που απείχαν από την Κολυμπάριο Σύνοδο, καμμία μέχρι σήμερα δεν Κατεδίκασε, παρά τις αντιρρήσεις και επί δογματικών θεμάτων 2 τοπικών Εκκλησιών εξ αυτών, την Κολυμπάριο Σύνοδο, ούτε την κήρυξε Αιρετική ή φιλαιρετική Σύνοδο, αλλά Συγκοινωνούν ακώλυτα με τις 10 τοπικές Εκκλησίες που την αποδέχθηκαν, ομολογώντας με αυτό τον τρόπο στην πράξη, ότι η Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου ήταν ουσιαστικά Ορθόδοξη. Τώρα μένει να ολοκληρωθεί η αποδοχή από τον ευσεβή κλήρο και Λαό, η οποία δεν πρέπει να γίνει ποτέ, αλλά να συνεχισθεί η Νόμιμη Εκκλησιαστική Αντίσταση που πρότεινα στο σχόλιό μου (Ανώνυμος 8 Δεκεμβρίου 2017 - 11:04 π.μ.)μέχρις εσχάτων, μέχρι να μείνουμε ακόμη και ελάχιστοι αριθμητικά, αυτό είναι το καθήκον μας τα άλλα είναι υπόθεση και Απόφαση Του Θεού μας. Όσον αφορά τους ΓΟΧ έχουν και αυτοί καθήκον να καταδικάσουν Συνοδικά την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, που Επισημοποίησε σε Ανώτατο Εκκλησιαστικό Συνοδικό επίπεδο την προσχώρηση της Επίσημης Εκκλησίας στην Αίρεση του Οικουμενισμού και είναι το σημαντικότερο μέχρι στιγμής γεγονός στην φιλοοικουμενιστική αυτή πορεία, που δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό τον πολυετή αγώνα των ΓΟΧ, άλλωστε η Ημερολογιακή- Εορτολογική Εκκλησιαστική αλλαγή ήταν το πρώτο ιστορικά πρακτικό βήμα σε αυτή την φιλοοικουμενιστική πορεία των επισήμων Εκκλησιών. Οι Αρχιερείς των ΓΟΧ, οι οποίοι δογματικά είναι απόλυτα Ορθόδοξοι και δεν έχουν καμμία σχέση με την Αίρεση του Οικουμενισμού και επίσης λέγουν ότι εκφράζουν με γνήσιο τρόπο την συνέχεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, οφείλουν να καταδικάσουν επίσημα την Σύνοδο του Κολυμπαρίου , όπως ιστορικά έπρατταν πάντα οι Ορθόδοξοι Αρχιερείς απέναντι σε κάθε Αίρεση ( Αρειανισμό, Νεστοριανισμό, Μονοφυσιτισμό κ.λ.π.) ακόμη και αν επικρατούσαν προσωρινά οι Αιρετικοί στην Αυτοκρατορία του Βυζαντίου και προσπαθούσαν να επιβληθούν με ληστρικές Συνόδους. Αυτές τις ληστρικές Συνόδους οι Ορθόδοξοι Αρχιερείς, όσοι παρέμεναν, έστω και ολίγοι στην αρχή του αγώνα, τις Κατεδίκαζαν άμεσα σε τοπικό επίπεδο και κατόπιν, με πολύ αγώνα, τις Κατεδίκαζαν και σε Παγκόσμιο Επίπεδο. Εμείς αδελφέ αυτή την Παρακαταθήκη γνωρίζουμε από την Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και αυτήν ακολουθούμε.


https://apotixisi.blogspot.gr/2017/12/blog-post_61.html#comment-form   

***
Ο telemaxos doumanis άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΕΥΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ Η ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ Σ...":

Όλοι γράφουν για μιά θεατρικού τύπου σύναξη στήν Κρήτη, και ζητούν τήν καταδίκη της ξεχνούν φαίνεται ότι πριν 90 χρόνια μιά εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κων/λεως έγινε αποδεκτή και εφαρμόσθηκε από το σύνολο των λεγομένων ορθοδόξων εκκλησιών. Η εγκύκλιος αυτή καί λόγο του περιεχομένου της αλλά και λόγο ότι εφαρμόσθηκε και εφαρμόζεται ακόμη κι σήμερα, ήταν πολύ χειρότερη από το θέατρο της Κρήτης ! Δι' αυτήν όμως δέν ομιλεί κανείς ! Η δε ίδρυση του Π.Σ.Ε. τι ήταν? Λιγότερο αιρετική και βλάσφημος από την Κρήτη? Ούτε δι' αυτήν ομιλεί κανείς , διότι όλοι όσοι ανήκουν στην σύναξη αυτή του αντιχρίστου που λέγεται οικουμενισμός και Π.Σ.Ε. γνωρίζουν ότι είναι ήδη καταδικασμένοι από όλες τις Οικουμενικές και πανορθοδόξους Συνόδους, και τώρα προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.  Είναι τουλάχιστον αφελής αυτός που νομίζει ότι το θέατρο της Κρήτης ήταν η αρχή του κακού !

xristianorthodoxipisti.blogspot.gr: Ο Αναθεματισμός και Αφωρισμός του Νέου Ημερολογίου και όσων το ακολουθούν σύμφωνα με πηγές της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2017/12/blog-post.html

xristianorthodoxipisti.blogspot.gr: Ο ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ 1920 ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΤΟΥ 2016 . ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ !
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.gr/2017/08/1920-2016.html

***
 Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΕΥΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ Η ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ Σ...":

Αγαπητέ
telemaxos doumanis έχεις απόλυτο δίκιο στον ισχυρισμό σου ότι πριν την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου προηγήθηκαν ιστορικά επίσης σημαντικά κείμενα, συμμετοχές και πράξεις Αποστασίας από την Ορθόδοξη Πίστη, εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι σαφώς σοβαρότερο και βαρύτερο με μία Γενική " Σύνοδο " που αποκαλεί τον εαυτό της δήθεν Πανορόδοξη και επιδιώκει να γίνει στην πράξη με την άμεση ή έμμεση Αποδοχή της μία τέτοια "Σύνοδος". Η Ψευδοσύνοδος αυτή ουσιαστικά Επισημοποίησε όλα τα μέχρι τώρα φιλοοικουμενιστικά πραχθέντα και άνοιξε τον δρόμο για ακόμη χειρότερα στο μέλλον. Για τον λόγο αυτό και όχι για λόγους δήθεν θεατρινισμού επιμένουμε στην Καταδίκη της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου, που αν ποτέ γίνει πραγματικότητα θα σημάνει αυτόματα και την Καταδίκη όλης της μέχρι σήμερα φιλοοικουμενιστικής πορείας που επεβλήθει στην Αιχμάλωτη Ορθόδοξη Εκκλησία